Home A.I.S. De Reis Weblog Foto's Het Schip Contact 2010 2009 14 September 2011 Op weg naar huis. Donderdag 1 september. Op weg naar huis. CHERBOURG Hoe Noordelijker we komen hoe frisser het wordt. Of de bikini nog uit de kast komt.... Omdat er geen wind is wordt Joetube schoon- en plat gemaakt en opgeruimd. Op zee is het toch beter dat er niets in de davids hangt. Als het doorblaast en de boot hangt lekker op een oor is het risico van waterscheppen er toch wel en dat moeten we niet hebben. Zaterdag op weg naar Le HAVRE gaat het weer heel hard. De wind is zuidwest, dus helemaal goed. Doordat er zoveel stroom meeloopt wordt de afstand i.pv. 71 mijl zomaar 54 mijl. Dat is 17 mijl kado!! Eigenlijk wilde ik liever naar St Vaast of Honfleur of Deauville. Maar dat moet ik nog even tegoed houden.. We komen hier hopelijk nog wel een keer. Bijna alle havens hier langs de kust hebben een drempel i.v.m. het enorme tijverschil. Waardoor je niet weg kunt wanneer je wilt. En aangezien we een beetje onrustig beginnen te worden..,(Lis doet ook lekker mee; mam kun je vlg. week dinsdag oppassen??) Het wordt dus geen Honfleur, we varen door naar Le Havre. De 3e zeehaven van Europa, lees ik in de Pilot. Er is inderdaad een hoop drukte van komen en gaande zeeschepen. Het is gewoon opletten geblazen! Verder is er weinig te beleven en wij willen gewoon verder. Zondag naar Dieppe. Het ging zo lekker en dan opeens wordt alles weer anders. Er komt een diepe depressie aan. Voor maandag - dinsdag - woensdag; storm windkracht 7 - 8 - 9. We liggen verwaaid, zoals dat heet. Donderdag neemt de wind iets af. Dus gaan we zeilen. Het waait nog steeds 6 -, af en toe 7 en heel af en toe komt 8 ook nog op de windmeter. Maar doordat de wind zuidwest is gaat het best goed. Alleen de zee is nog wel heel onstuimig door de storm van de afgelopen dagen. Het gaat natuurlijk weer hard dus zijn we in de loop van de middag al in BOULOGNE. Vrijdag, 9 september De gennaker (ballonfok) gaat erop en eind van de middag zijn we in BLANKENBERGE. Van \'s morgens 8 tot 18 uur. en 67 mijl afgelegd. Zaterdag 10 september. Het laatste traject over zee. Weer de hele dag heerlijk en hard gezeild met de gennaker, gemiddeld 9 knopen. We konden pas om 9 uur weg omdat het \'s morgens laag water was moesten we wachten tot er voldoende water stond om naar buiten te kunnen varen. Begin van de middag zijn we al voor de Zeeuwse kust en twijfelen of we Breskens - Vlissingen aandoen of nog even doorvaren. Het wordt Stellendam door de sluis en hebben nog een \" mooie\" avond in Hellevoetssluis met een mooi bliksemspektakel. Er komt weinig gedonder uit en ook niet veel regen. We zien wel in de verte zware buien... En dat was dus Breskens en Terneuzen, waar die enorme hagelstenen vielen. Wij hadden geluk! Zondag via het Spui naar Rotterdam. Altijd leuk zo\'n rondvaart! De Erasmus, Willems- en Koninginnebrug draaien voorspoedig. De Brienenoord, daar passen we precies onderdoor. Tot en met de spoorbrug bij Gouda gaat alles goed. Daar horen we ; Waddinxveen heeft problemen.., nee hè.. Ja, het is echt zo! Het was nu niet de hefbrug maar de brug ervoor ; de Coenecoopbrug deed het niet. Maandag morgen weer! Nou ja, laten we maar niet klagen. We hebben nu even tijd om de reis in gedachten nog eens te laten passeren.., en kunnen niet anders zeggen, het was een geweldige reis. Af en toe spannend en avontuurlijk. We hebben zeker geen slecht weer gehad, veel zon met afentoe een regenachtige dag. Weinig tot geen storm, ook heel weinig mist. We hebben genoten, heerlijk gezeild en zijn dankbaar dat we dit allemaal weer hebben mogen beleven. En nu zijn we weer thuis!! Tot ziens met een hartelijke groet van Els & Willem. 31 August 2011 Frankrijk, Watersportland ! De tweede helft van augustus. Frankrijk - Watersportland. LA ROCHELLE - îLE D'AIX - ROCHEFORT SUR MER - LA ROCHELLE. Dit is het tripje wat we heel gezellig met Margot maken. Rustig aan, niet teveel mijlen, gewoon btje genieten. (ze is zwanger n.l....) Maaar, er moet nog wel even een boot mét bemanning gered worden.. Wij zeilen lekker rustig, alleen de genua staat er bij, opeens zie ik in de verte een vreemde maneuvre plaatsvinden op een zeilende catamaran. Ik zie de bemanning in zee kukelen en de boot zeilt door.. En daar lig je dan.., in de golf van Biskaje en alleen wij zijn toevallig in de buurt.. Wij rollen de genua op en varen er zo snel mogelijk naar toe. Ze zwaaiden, waren blij dat alles zo snel weer goed kwam. Het was een jongen,(zeilleraar waarschijnlijk) met zijn leerlinge. Volgens onze beredenering greep- of vergreep hij zich mis?? en toen was het zwemmen geblazen. Ze konden bij ons de zwemtrap op klimmen en we konden er met zijn allen om lachen. Moesten wel snel naar de catamaran varen want die zeilde nog vrolijk verder. Met de Elsa langszij konden ze in het water springen en op hun bootje klimmen en zo kwam alles weer op zijn pootjes terecht. Bij îLE d'AIX zijn we voor anker gegaan en de volgende morgen met joetube naar het eiland gevaren. Het was zakkend water.. Maar Willem, die ik altijd om zijn rekenkunsten bewonder, vond het toch wel nodig om Joep een lekker stukje "veilig" op het droge te trekken. (bij zakkend water!!), maaar zeker is zeker, geen commentaar leveren.. De rondwandeling zou wel zo'n 2 uur in beslag nemen n.l. Wij komen terug... En daar lag onze joetube.., hoog en droog!! In een wadachtige blub... Een mevrouw op de kant waarschuwde ons ernstig dat we ons daar niet in konden begeven. De blub doet n.l. hetzelfde met je als drijfzand. Je zakt er koppie onder in weg.. Vorig seizoen was er nog iemand in ten onder gegaan... Maar een meneer vond wel dat het kon als we joep voorzichtig langs de kant zouden sjouwen, hij zou helpen. Zo gezegd, zo gedaan!! We moesten wel onze schoenen aanhouden want de schelpen waren scherp. We zakten "maar" tot net onder de knie in de blub. Zo\'n modderbad is helemaal niet erg, goed voor de huid enzo.. Alleen Margot was met een paar splinternieuwe spierwitte leren HellyHansen gympen bij ons op bezoek gekomen.. En die zagen er nu gelukkig niet meer zo eng nieuw en wit meer uit... En toen... De ramp met joetube.... Die kon zichzelf niet beschermen tegen de scherpe oesterschelpen en ja hoor.., opeens was het pffffffffffffffffff... Joep heeft compartimenten en het was er gelukkig maar een. Maar hij zag er toch wel heeel zielig uit. We konden nog er nog net mee naar Elsa.. En ook wij waren weer gered en Willem had weer klus. Rochefort sur Mer, daar had ik nog niets over verteld., is lekker rustig de rivier "Charente" op varen. Deze verbindt de stad met de oceaan. Alhoewel er eerst wel fors gerekend dient te worden omdat we exact bij hoogwater aan moeten komen. De sluis is maar één uur open en daarna weer 12 uur later. Als het water zakt en je bent niet op tijd, heb je pech, alles valt wel droog n.l. !! Maar Willem kan wel rekenen!, we waren een half uurtje te vroeg, (Elsa is altijd te snel). In Rochefort is het grootste militair arsenaal van Frankrijk, interessant vanwege de vele schepen die hier gebouwd zijn. Een maritiem erfgoed met de Corderie Royale (Koninklijke touwfabriek) en de in aanbouw zijnde replica van de Hermione.(ongeveer zoals wij de Batavia hebben) Al met al een biezondere plaats met veel bezienswaardigheden. En ook La Rochelle is natuurlijk leuk, interessant en een bruisende stad waar we van- en met Margot van genoten hebben. We zijn wel heel blij dat de ontmoetingen met de kinderen gelukt zijn, dat we er op tijd waren en alles klopte. We vallen regelmatig in verbazing.. Zo groot als de jachthavens hier zijn en ook vol liggen!! Er wordt hier enthousiast gezeild, heel anders dan langs de Spaanse kust. We hebben al verschillende enorme racers voorbij zien gaan. Meestal trimarans. Dat ziet er heel spectaculair uit. Zoiets kan in Holland helemaal niet varen.. We zien ze afentoe in Scheveningen als ze tijdens een race Holland aan doen. Na St. Martin op îLE de Ré doen we LES SABLES d'OLONNE aan. De havenstad is rond een kaap gebouwd en lijkt vanuit zee op een moderne mediterrane badplaats. De golfbrekers lopen wel een paar honderd meter de zee in. De haven is de grootste van de Vendée. Onder de zeilers bekend als start- en finish van de Vendée Globe, de zogenaamde Everest van de zeilraces. Alleen de allerbeste zeil(st)ers kunnen er aan deelnemen in zeilschepen met één romp van maximaal 60 voet. Zo hard mogelijk rond de wereld, in je eentje, non stop, zonder assistentie van buitenaf, via de zuidelijke oceaan, met start en finish in Les Sables d\'Olonne. 43.000 km. sissend schuim, 87 tot 160 dagen alleen op zee, dwars door de gevaarlijkste wateren ter wereld... 22-8 L'HERBAUDIèRE op îLE NOIRMOUTIER - 23-8 QUIBERON 24-8 CONCARNEAU. Concarneau is weer zo'n indrukwekkende vestingstad. De marina ligt pal voor de imposante stadswallen en is 's avonds mooi verlicht. Al met al is de kust van Bretagne ook wel heel mooi en biezonder. En dan zijn er nog zoveel meer plaatsen en havens waar we nu aan voorbij moeten gaan. Het is keuzes maken, in een vaargebied dat we nog graag wat beter willen leren kennen, als we de kans krijgen.. We gaan ons nu voorbereiden op de spectaculaire stroomversnellingen die de komende dagen op het programma staan; de RAZ de SEIN - CHENAL DU FOUR, naar îLE DE BATZ. Dan komen we al in het kanaal terecht waar we met een noodgang langs îLE DE BRéHAT stromen ( 12.5 knt.op de meter!!) zo de prachtige rivier op naar LéZARDRIEUX. En dan de volgende dag naar GUERNSEY. Het weer is nog steeds heel prima. Van heel zonnig, in bikini, tot halfbewolkt. \'s Avonds koelt het wel behoorlijk af, dan gaat de kachel aan! 's Morgens ook, vanmorgen was het maar 14 graden !! Guernsey is leuk, opeens is alles Engels. Op de fiets is dat wel even wennen. Een rotonde links nemen is best griezelig. Daarom blijven we nog een dagje. En dan het tijverschil. Dat is hier op dit moment bijna 10 meter!!, omdat we met springtij te maken hebben. En dat heeft weer met de stand van de zon en de maan te maken. Als die tegenover elkaar staan dan is er springtij. Het tegenovergestelde; doodtij geeft maar een hoogteverschil van 3 meter. We blijven hier nog een dagje fietsen. Maar dat is eigenlijk ook omdat de wind in de verkeerde hoek zit. Vanaf vrijdag gaat het de goeie kant op waaien en dan... gaan we aan de thuisreis beginnen. Hartelijke groet van de Elsa. 13 August 2011 Afscheid van de Spaanse Kust. Dinsdag 2 - Woensdag 3 augustus - San Sebastian. We zijn nu bijna aan het eind van de Spaanse Noordkust. We hebben al aardig wat mooie baaien en leuke haventjes gezien. De Ria's aan de Westkust waren prachtig maar de Noordkust is heel verrassend. Absoluut niet gedacht dat het hier zo mooi is.. en spectaculair af en toe. De baai van San Sebastian is ook schitterend, de stad onwijs prachtig, maar... geen jachthaven! Is niet erg. Voor anker is eigenlijk fijner. Je kunt zwemmen wanneer je wilt en we gaan gezellig met de rubberboot naar de stad. We hadden echt wel 2 dagen nodig om hier de cultuur op te snuiven en ik... al die leuke winkels te bekijken. Willem heb ik gewezen op een buitengewoon interessant museum èn het Akvarium, ook leuk om te bekijken! En ja hoor.., hij trapte er in, met boter en suiker! Ik blij dat ik even "los" de stad in mocht. Sjoppen kan ik beter alleen. Zo vaak doe ik dat niet maar deze stad is wel heel biezonder. En daarna op het terras lekker "pintxos" eten met een wijntje erbij natuurlijk. (de Baskische vorm van tapas) Wij hebben dan al een aardige maaltijd maar voor de Spanjaarden is het een smaakmaker, voorafgaand aan het diner. En dan hebben de meesten 's middags ook al stevig geluncht. Ze eten wat af hier.. Donderdag 4 augustus. St. JEAN DE LUZ. Afscheid van de Spaanse kust. Nog wel weer een heel mooie baai, leuk stadje met klein droogval haventje. Alleen geschikt voor onze Joetube. Dit is de nieuwe naam voor de rubberboot! Lis vond 'n beetje restyling hard nodig. Vroeger toen de meisjes (Lis en Go) klein waren was het gewoon "Joep", vandaar. Vrijdag 5 en Zaterdag 6 augustus. CAPBRETON. We zijn in Frankrijk, even wennen hoor! Vanaf nu moeten we op de eerste plaats wennen aan het feit dat we vanaf hier absoluut rekening moeten houden met het tij. Voorlopig kunnen we alleen maar bij hoog water binnen lopen. Hier, bij Capbreton waren we ook te vroeg. Geen probleem, we gaan op zee voor anker en het komt vanzelf goed. Spectaculair is het wel. Ondanks het rustige weer is er een behoorlijke branding. Wij boffen tot nu met het weer want bij windkracht 6 moet je hier echt niet zijn. Hoe zal dat er \'s winters wel niet uitzien..?? Het is vanaf hier nu allemaal zand. Geen rots of kei meer te bekennen. De haveningang is heel smal, zoiets als Blankenberge (voor de kenners). En een haven.. zooo grooot.... Waar we in Spanje regelmatig de enige passant waren.. Dat is vanaf nu afgelopen. We gaan nu weer mijlen maken. Zondag 7 augustus. ARCACHON Het eerste wat we zagen was het enorme hoge duin, (hoogste van Europa!) De trip van 60 mijl ging weer behoorlijk snel, en we waren toch weer te vroeg. Wij dachten dat het wel mee viel. En we wilden eigenlijk gewoon naar binnen varen. Op de AIS waren we allang gesignaleerd en werden we opgeroepen. Wat we van plan waren.... nou gewoon., naar binnen varen!! Dat ging dus niet door, te gevaarlijk, teveel branding, te weinig water. Ons splinternieuwe digitale kaartje was al niet meer up to date.. Wij zijn wel wat gewend natuurlijk. Bij ons is het precies hetzelfde tussen Harlingen, Vlieland en Terschelling o.a. Daar komt soms tweemaal per jaar een herziene uitgave van de wandelende zandbanken. De volgende dag treffen we Lisbeth & Robert met de meisjes Janneke en Juul. "Toevallig" zijn ze deze week in het vakantiehuis van Guido en Gerthe bij Arcachon. Natuurlijk is alles gepland maar wel heel leuk dat het allemaal klopt en goed gegaan is. We hebben 2 heel gezellige dagen met elkaar. Lekker naar het strand enzo, ik geniet nog na... en ook van het zand wat ik 2 dagen later nog tegen kom in de boot... Op naar de volgende tref. Margot komt a.s. zondag met de trein naar La Rochelle.. Alleen loopt het tij niet zo gunstig. We kunnen pas om 4 uur 's middags naar zee. De afstand naar Royan is ook weer 60 mijl. Daar zouden we dan 's nachts aankomen. Niet goed, gaan we niet doen. We schrappen Royan. Het weer is zo mooi, helder, bijna volle maan. We gaan de nacht doorvaren. Die is inderdaad prachtig, incl. de zonsondergang en opkomst 's morgens. De maan die opkomt en 's morgens om half 4 ondergaat, had ik nog nooit zo gezien. Het is bijna volle maan. Het is zo helder en er zijn zoveel sterren, het is bijna niet donker geweest. Altijd weer een mooie ervaring, maar geen nacht op zee is hetzelfde. Donderdag 11 augustus. St. DENIS op île d'OLERON. Zo komen we direct na de middag aan op het eiland d'Oleron. Precies op het goede moment, we mogen gelijk naar binnen varen. De peilschaal op de haven geeft 2.40m. aan. Elsa heeft 2.20 m. nodig. Dit is meer dan genoeg. Op de Kaag staat ook niet meer. Hier raken we niet van in paniek. Zaterdag 13 augustus. Gisteren hebben we lekker het eiland rond gefietst. Doordat het met een dam verbonden is rijden er (teveel) auto\'s. Het is geen Schiermonnikoog. Maar er zijn echte fietspaden!, wel weer weinig richtingbordjes, zo van zoek het maar lekker uit. Terwijl de vele boten in de haven aan Vlieland doet denken. Over een uur gaan we varen. Dan hebben we genoeg water onder de kiel om naar buiten te kunnen. Dus.., nu stop ik. Tot de volgende keer! Hartelijke groet van de Elsa. 1 August 2011 Van RIBA de SELLA naar BILBAO Maandag 25 juli. Van GIJON zeilen we heerlijk zonnig de hele dag bijna voor de wind met de gennaker erbij. In de loop van de middag zette de wind aardig door en zo lopen we RIBA de SELLA aan. Wat zien we daar..., alleen strand, prachtig, goudgeel!, veel mensen op het strand. Aardige brekers ook. We hadden de boot wel al netjes afgetuigd, maar we zien nog steeds geen haven. En volgens de pilot en de plotter is ie er echt! Tot 10 mtr. van het strand met nog 3.50 mtr. water onder de kiel, nog steeds niks te zien! Je hart staat stil... Willem.., we gaan terug, dit gaat niet goed zo... En opeens, links om het hoekje, komt er een heel smal geultje tevoorschijn. Het viel wel mee natuurlijk maar het leek echt niet meer dan 5 mtr. Omdat het ook nog eens bijna laag water was geworden. Het was werkelijk bloedstollend... De plaats was heel gezellig, zeker met dat mooie strand voor de deur. En dan op de achtergrond het bergmassief van de PICOS de Europa. Een prachtig alpenlandschap. Het wordt een van de spectaculairste bergketens van Spanje genoemd. Het zag er zo verleidelijk uit dat we terstond besloten om de fietsen op te tuigen. Met een verschoninkje en de tandenborstel togen wij op weg. Voor het eerste stukje namen we de boemeltrein. Anders was het allemaal niet haalbaar. Het gebied is zo groot, je kunt er wel 3 weken rondfietsen. In het mooie en historische Cangas de Onis een hotelletje gezocht en gevonden. Na de prachtige Romaanse boogbrug uit 1350 bewonderd te hebben zijn we de volgende morgen de bergen in getrokken. Langs Covadonga, ook een historische plaats waar ernstig is gevochten in vroeger tijden en waar ook de Heilige Maagd Maria nog is opgetreden. Deze mystieke plaats is bij iedere Spanjaard bekend, maar ook bij iedere wielrenner. Want de steile weg naar de bergmeren, Lago Ercina en Lago Enol gold lange tijd als de koninginnerit van de Vuelta. Deze Spaanse klassieker gaan wij dus ook even bedwingen... Soms zigzaggend op de steile stukken van 19%.. Er rijden geen auto's, alleen afentoe een bus met toeristen. Die zelfs in de eerste versnelling moeite hebben om boven te komen! En de koeien moeten we netjes ontwijken. Maar er wordt niet afgestapt.., alleen even een slokje bij de "miradors" (uitzicht) We worden afentoe natuurlijk wel door wielrenners ingehaald, maar we komen boven! Op de terugweg gaat het wolletje aan en kunnen we lekker naar beneden suizen. En daar komen we snelle jongens, in vol ornaat, tegen die hijgend naast hun fiets lopen.... Te snel gestart waarschijnlijk..?! We bezoeken in Covadonga nog even de grote Kathedraal en het Mariakapelletje, bezaaid met bloemen. Want gelovig zijn ze wel, die Spanjaarden. En zo waren we donderdag 28-7, heel tevreden met ons zelf, weer terug op de boot. Vrijdag 29 juli. SAN VICENTE DE LA BARQUERA. Weer zo\'n prachtige historische plaats. Met wel 2 Romaanse boogbruggen en een kasteel uit de 16e eeuw. Ook nog een oud klooster en een basiliek om te bewonderen. Dat wordt een fijne wandeling! Voor de stad ligt een zoutwaterlagune, hoge zandbanken met de haveningang nog hetzelfde als 450 jaar geleden. We konden erin varen, niet in de jachthaven, die was ook niet diep genoeg. We hebben Elsa aan een visser vastgeknoopt en zijn met de rubberboot naar de stad gevaren. De volgende ochtend, iets te lang lopen treuzelen, te laat weggegaan dus. En vastgelopen in de haveningang. Dat is niet zo erg als het lijkt. Het is een kwestie van even wachten tot het water weer komt. Je kunt dan allerlei dingen doen waar het normaal niet van komt. Willem zijn haar knippen bijvoorbeeld. Het zit helemaal leuk. Ik ben weer helemaal tevreden met 'm!! We liggen gelukkig ook niet in de weg, voor de vissers is het ook weekend. Zaterdag 30 juli. SANTANDER in Asturië Mooie grote baai met rondom overal prachtige stranden. Lekker druk op het strand, leuk om naar te kijken en niet naar toe gaan. Elsa ligt lekker voor anker. We willen ook niet naar de stad. Het is inmiddels behoorlijk warm geworden, boven de 30º, ook het zeewater, 23.5º.!! Zondag 31 juli. BILBAO, in Baskenland. Tja, nu roept de toeristenplicht natuurlijk wel. Op zijn minst; het Guggenheimmuseum. Maar de stad doen we vanavond. Het is nu veel te warm. Een sightseeing met Elsa naar de stad lijkt ons het aardigst, kijken hoe ver we kunnen komen. \'s avonds om 21u. is het nog 29º in de stad. We hebben genoeg mooie gebouwen gezien, incl. Guggenheim aan de buitenkant! Morgen gaat de temperatuur, richting de 40º, weliswaar in het binnenland. Dus..., wij gaan gewoon weer fijn varen. Tot ziens, met een hartelijke groet van de Elsa. 24 July 2011 Het keerpunt is BAYONA geworden. Maandag 11 juli. We hebben bedacht dat BAYONA ons keerpunt wordt en niet VIGO. (te groot, teveel inustrie). Bayona is heel mooi om aan te varen met een prachtig kasteel en een heel mooie jachthaven. Een ouderwets sjieke yachtclub met bewaking, 2 watertaxi's met chauffeur, bootboys op de steiger die je boot aanpakten, een luxe restaurant waar nu alleen maar bedenkelijk naar Willem z'n ongepoetste kale bootschoenen werd gekeken... Uit de vis en schelpdieren op de kaart konden we maar moeilijk kiezen. We doen de paella deze keer. Ziet er ongelooflijk uit met kreeftjes, Pulpo, Almejas (scheermes) en alle mogelijke schelpen. Het was een avondvullend programma. Het is ongelooflijk hoeveel verschillende schelpdieren hier gegeten worden. De Pulpo (inktvis) hadden we al in COMBARRA geproefd. Daar kregen we een tapasmenu met daarbij o.a ook Zamburinas (mini jacobsschelpen), Chipirones (gefrituurde inktvisjes) Best wel spannend maar toch allemaal lekker!! De hele schade : 20 euro incl. (veel) wijn. De eerste keer uit eten in Spanje hadden we heel voorzichtig gewoon mosselen genomen. Die zijn hier alleen 2x zo groot als bij ons, erg lekker en zijn het goedkoopst op de menukaart, zo'n 6-7 euro p.p. Maar inmiddels proberen we alles en willen alles geproefd hebben. De leukste groente vind ik de PIMIENTOS DE PADRON. Thuis in de groentewinkel nog nooit gezien.. Het zijn piepkleine groene paprikaatjes, gebakken in olijfolie, erg lekker. Maar even nog over de visserij. Er wordt ontzettend veel gevist, maar allemaal met kleine bootjes. Hier wordt de zee niet leeg gevist. Spanjaarden zijn wel de grootste viseters van Europa. Ze eten evenveel vis als de rest van Europa bijelkaar!! De mosselen die hier gekweekt worden is 60% van heel Europa. 90% van de mosselen en vis van Spanje komt hier uit Galicië. De hangmossel waar Neeltje Jans zo trots op is, komt hier vandaan! En dat doen ze hier al heel erg lang zo. Er zijn enorm veel kwekerijen, niet dat dat er nou zo fraai uit ziet... Er is gelukkig nog ruimte genoeg. 2 dagen later.. We liggen rustig voor anker bij een mooi strand. Ja, wij zonnen tegenwoordig aan het Spaanse strand!! Had ik nooit voor mogelijk gehouden.. Maar.. wat er dan gebeurt... Wat ik al zei, overal zijn vissers om ons heen. En ik lig dus lekker te zonnen. Komt er zo'n bootje rakelings achter ons langs. De kooitjes worden opgehaald. We liggen niet in de weg. Hij is ook niet boos. Hij wil gewoon zijn vangst laten zien. Hij vangt Octopus. Houdt er een omhoog en vraagt.. Hebben??Voordat we antwoord kunnen geven slingert hij een OCTOPUS AAN BOORD...!!! Dat is schrikken en lachen tegelijk.. Het beest ligt niet stil. Zit in de kuip en je ziet hem om zich heen kijken Heel nieuwsgierig gaat hij aan de wandel. Als we niet ingrijpen gaat hij zo de boot in! Tja, wat gaan we hier mee doen. Slachten, (je moet hem doodslaan..) schoonmaken en in de pan...??? ik dacht het niet.. Hier heeft Willem (nog) niet voor doorgeleerd, hoorde niet bij de visschoonmaak clinic. En ik vind 'm ook gewoon eng!! Dat Willem hem durft te pakken en naar de puts verhuist vind ik al heel stoer. Van ons mag hij gewoon weer lekker zwemmen.. Het was wel spannend en leuk om zo'n levendig beest van dichtbij in je eigen boot te bekijken. Dat was mooi genoeg. We zijn inmiddels La CORUÑA alweer voorbij. De Noordkust is heel verrassend en ongelooflijk mooi. We hebben al verschillende leuke kleine haventjes gehad met heel spannende ingangen. Achter de muur, haaks de bocht om, en gelijk stil, anders zijn er alleen nog .. de keien..! We hebben gelukkig rustig weer, want anders.... Het is allemaal goed gegaan. Vanuit de Ria de VIVERO zijn we nog een dagje het achterland in gefietst. Zonnig, groen, veel bloemen en fruitbomen. De baaien worden omringd door een berglandschap á la Schotland, maar dan 15º warmer. Soms met wijnranken die tot aan de kust doorlopen. Met af en toe een gezellig alpenweitje en daar tussendoor flinke kuitenbijtertjes..!! De natuur is overweldigend. Binnen een uur zit je van Zeeniveau in een Alpiene omgeving. Dan is het een verademing en feest als we weer op de boot terug zijn en heerlijk met een wijntje in de kuip zitten. NA RIBADEO - LUARCA - CUDDILERO zijn we nu in GIJON. Wordt vervolgd. Met een hartelijke groet van de Elsa. 7 July 2011 SANTIAGO DE COMPOSTELA SANTIAGO DE COMPOSTELA De fietstocht staat gepland voor de zaterdag i.v.m. minder verkeer op de weg. En..., we willen zondag naar de Hoogmis om de BOTAFUMEIRO te zien. Het grootste wierookvat ter wereld, met een gewicht van 80kg. en 1.60mtr. hoog!! Fietspaden zijn er natuurlijk niet. We hebben een heel mooie toeristische route gevonden. De afstand vanaf de jachthaven in PORTOSIN is 50 km. Maar SANTIAGO ligt behoorlijk wat hoger boven de zeespiegel, dus de heenweg is overwegend klimmen. Met een gem. snelheid van 10 km. p.uur doen we er zo'n 5 uur over. Het is pittig maar leuk om te doen. En we stoppen natuurlijk wel een paar keer, voor de koffie en de tapas met een wijntje erbij. Dit was ook bij de 5u. inbegrepen! We worden wel met respect en ontzag behandeld door de automobilisten. Ze doen allemaal heel voorzichtig en gaan ruim om ons heen. Er wordt hier bijna niet gefietst. Het is erg leuk om zou de oude stad binnen te fietsen. We hebben een knus hotelletje "'n Pousada". Dat staat voor gerestaureerd pand. Vanuit de kamer hebben we zelfs uitzicht op de Kathedraal. Tijd genoeg om rond te wandelen. Mensen kijken is hier wel erg leuk. De voldane gezichten van de pelgrims die hier nu eindelijk lekker op slippers en sandalen kunnen wandelen. Er wordt zelfs in tentjes voor de Kathedraal geslapen. Je kunt ook alleen een matras huren en daarmee mag je ook voor de kerk gaan liggen. De burgemeester schijnt alles goed te vinden! Het ziet eruit als een grote christelijke kermis, heel rustig en gezellig met standwerkers en vele soorten muziek. En dan de souvenierwinkels en standjes Op alle hoeken schelpen en wandelstokken. De Hoogmis op zondagmorgen. Daar zijn we voor gekomen; en wel voor het ceremonieel met de "Botafumeiro"...... Het prachtige interieur van de kerk met een overdaad aan gouden versierselen hadden we zaterdagmiddag al uitgebreid bekeken. Met natuurlijk een schouderklopje voor de H. Jacobus. Zondagochtend dachten we dat een half uur voor de mis aanwezig zijn wel genoeg was. We keken een uur van te voren even om een hoekje en er was al bijna geen plaats meer. Tegen twaalf uur toen de mis bijna begon, stonden, zaten en lagen op de grond overal mensen. Zoveel mensen heb ik niet eerder in een kerk gezien. Of de mensen nu allemaal voor de Hoogmis kwamen of... voor de zwieper met het wierookvat (wij ook natuurlijk..) zullen we maar in het midden laten. Al 800 jaar lang zijn er miljoenen pelgrims naar Santiago gekomen. En die roken natuurlijk niet allemaal even fris meer. Dat moet vroeger heel erg geweest zijn. En daar is dat grote wierookvat voor in het leven geroepen. Het is werkelijk fascinerend om te zien hoe dat eerst door 8 man omhoog getrokken wordt en dan door de kerk geslingerd wordt, bijna tot aan het plafond. (een zwaai van 65 mtr.) Prachtige orgelmuziek erbij natuurlijk en een fantastisch zingende Non. Het was een werkelijk indrukwekkend en emotioneel moment. Ik weet niet hoeveel duizend man er in de kerk waren maar de collecte kwam bij iedereen langs en ook iedereen kon ter communie. Er waren wel ongeveer 10 priesters, uit verschillende landen mee in de weer maar het ging allemaal goed. Ze doen het natuurlijk ook al een paar honderd jaar en aan het programma is niet veel gewijzigd. We hebben genoten, ook van de historische binnenstad. Deze staat zelfs op de werelderfgoedlijst van Unesco, met de Kathedraal erbij natuurlijk. De fietstocht terug naar de boot was heerlijk. Weinig klimmen. De langste afdaling was 15 km. Met afentoe snelheden boven de 60 km. p.uur.. Dat was natuurlijk btje onverantwoord maar het ging vanzelf, ik kon er niets aan doen. Het was zonde om te gaan remmen. De heenweg hadden we dit stuk geklommen met 8-9 km.p.u. dus ik wist dat het een mooie gladde weg was. En met de zegen van Jacobus.... is het helemaal goed gekomen. Dit was een deel van het doel van de reis. Het was fantastisch. We gaan nu weer zeilen en houden jullie op de hoogte !! Hartelijke groet van Els & Willem. 29 June 2011 De oversteek van de golf van Biskaje. Dinsdag 21 juni. We zijn in twijfel.., eigenlijk willen we graag de baai van VANNES gaan bekijken, maar de wind gaat draaien.. Het is wel een heel mooi gebied maar dat bewaren we dan maar voor de terugreis. Dus, we gaan voor anker bij SAUZON, de mooiste ankerbaai van BELLE ILE. We maken de boot klaar voor de oversteek van de Biskaje. Sauzon is heel toeristisch, leuke terrasjes en restaurants. Dus we roeien nog even naar de wal om te gaan eten. Als we later terugroeien is er nog een Nederlander aangekomen. We hebben er de laatste tijd maar heel weinig gezien. En als ze zo zeldzaam worden gaan we altijd even langs en Dag! zeggen. Altijd leuk, we moeten gelijk aan boord komen, slaapmutsje drinken en verhalen uitwisselen. Ze zijn net teruggekomen van de AZOREN. Dat zijn minimaal 9 etmalen op zee. Maar ruim een jaar de Carieb rond gezeild. Wij moeten daar nog eens 'n nachtje over slapen.. En dan gaan we de volgende ochtend op weg... De wind zit nog niet helemaal goed, teveel zuidwest, maar hij gaat nog bijdraaien, beloofd is beloofd!! Maar uiteindelijk zeilen we de hele dag tot 's avonds laat aan de wind. En dan wordt de wind west en later noordwest. Elsa loopt lekker en aan beide kanten dansen de dolfijnen om ons heen. Dat is wel biezonder, je weet gewoon niet waar je moet kijken. De hele nacht gaat dat zo door. Met 'n half maantje erbij en een mooie oplichtende zee, prachtig ! De oversteek van de Biskaje houdt ons 2 dagen en 2 nachten bezig. In eerste instantie was het , even doorbijten..., maar het geeft toch voldoening als het gewoon lukt. Vrijdagochtend, vroeg, Land In Zicht, SPANJE !! We zeilen nog een heel eind met de kust op voordat we de baai bij LA CORUNA in varen. Er is een prachtige nieuwe jachthaven, waar ze op de Hiswa al reclame mee maakten. Maar nu we er zijn, vinden we het nog een beetje kale boel. We varen wat verder naar de stad, daar is de jachtclub. Die ziet er veel gezelliger uit. Daar is de havenmeester oprecht blij dat we komen. Alleen, als we 's avonds even langs de club wandelen.., worden we van top tot teen streng bekeken, en... ik mag dan " nog net" naar binnen maar Willem... nee, die jongen in z'n korte broek... Geen denken aan.., komt er echt niet in. Het is nog erger dan Engeland!!, maar wel komisch hoor!! De stad is leuk. We kunnen gelijk in een processie van een of andere zaligmakende heilige apostel aansluiten en krijgen daardoor wel een fijne sightseeing door de stad. Bloedserieuze zaak allemaal met diverse muziek tot de doedelzakken aan toe. (Keltische invloed van 1000 jr. terug!) Veel zwartePietenpakjes, ze komen dus echt uit Spanje!! We hebben dikke pret. Dit was Vrijdag 24 en Zaterdag 25 juni. Hebben we gelukkig een Spaans stikkie "Internet every where" kunnen scoren en.. 'n nieuwe bikini en.. nieuwe schoenen, ja dat was even nodig..! Zondag, 26 juni. Eigenlijk stond CAMARINAS op het programma. Gelezen en gehoord dat we daar echt naar toe moeten. Maar we konden ook al zien dat er stevige wind aan kwam. Dat is niet gunstig om de meest beruchte kaap te omzeilen. Voor Kaap FINISTERRE is windje 4 genoeg. De verwachting voor maandag en dinsdag is 6-7. Maandag, 27 juni. Voor anker bij CORME. Dan gaan we vrolijk aan "de COSTA DA MORTE" beginnen.. Dinsdag, 28 juni. De kaap rond met een mooi ruim en rustig windje, niks aan de hand. We komen bijna geen zeilers tegen. Hier wordt wel veel gevist. De Spanjaarden zijn, op Portugal na, de grootste viseters van Europa! en 's avonds bij CORCUBION voor anker. Als we er bijna zijn en Willem wil de motor starten maar er is een raar bijgeluidje... Willem weet gelijk wat er aan de hand is, rommel in de schroef.. Nu missen we zo'n handige duikbril met snorkel en bijpassende zwemvliezen. Die kunnen fijn op het verlanglijstje voor Kerst..! Maar die stoere Willem krijgt het zo ook voorelkaar !! Na zo'n 5x duiken heeft hij wel 30 meter lijn, van 10mm. dik, boven water !! Dinsdagavond , Muros in de RIA DE MUROS. Dit is de eerste van de fjordachtige RIA's die we gaan bekijken. De kusten zijn schilderachtig en prachtig. Het heeft wel iets weg van Noorwegen maar natuurlijk toch weer anders. Het is wat levendiger er wonen meer mensen hoewel het overal toch rustig is. We naderen het doel waar we voor gekomen zijn.... Wordt vervolgd! Met een hartelijke groet van de Elsa. 21 June 2011 De Bretonse zuidkust Woensdag 15 juni. Naar CAMARET bij BREST. Het is een leuke gezellige en levendige haven, alleen de tocht er naar toe was niet leuk. Totaal geen zicht, terwijl de kust zo mooi is, en ook nog regenachtig... Maar eenmaal in Camaret scheen de zon weer. We keken uit naar de "Abeille Flandre" met 23.000 paardenkrachten een van de grootste sleepboten ter wereld. Ze heeft een vaste ankerplaats in de baai van Camaret, klaar, om bij het eerste noodsignaal van een tanker uit te kunnen varen. Deze zeesleper van 65 mtr. lang ligt 24u. per dag en 365 dgn per jaar om het commando van elk schip dat voor de kust in nood verkeert over te nemen. Een investering van de Franse overheid, na de milieurampen met gezonken en op de rotsen gelopen olietankers. Ze lag er alleen niet. Maar we kwamen haar de volgende dag tegen op zee. Het weer was goed, dus ze deed waarschijnlijk een oefentripje, moet ook gebeuren. Donderdag 16 juni. We gaan naar BELLE ILE. Het is een prachtige dag, mooie ruime wind. Daar zullen we eens even gebruik van maken. Het is 95 mijl en die werken we in 14 uur weg. Hier komen we dus eerst de Abeille Flandre tegen, heel imposant!! En even later een patrouilleboot van de Franse douane. Deze blijft eerst een beetje in onze buurt, heen en weer varen. En komt dan opeens, vol gas, bijijijna bij ons op de spiegel. Dat is dan wel even schrikken. Ze wilden waarschijnlijk alleen even zien hoe gevaarlijk of wij er wel niet uit zagen.. De marifoon ging.. en ik kon al hun vragen netjes beantwoorden. Het was blijkbaar naar tevredenheid omdat alles klopte met de AIS gegevens. Ze waren heel tevreden en kwamen niet op de thee. Alleen jammer dat we hier van de spanning en de schrik geen foto van gemaakt hebben. De AIS geeft dan toch wel, een voor ons veilig gevoel en duidelijkheid voor de anderen. We hebben op dit traject nog wel even 2 kapen te ronden. Raz de Sein bij Ile de Sein. En dan 'Pointe de Penmarc' Ze zien er heel indrukwekkend uit en ook heel fotogeniek!! Willem heeft weer heel goed uitgerekend hoe laat we ter plekke moeten zijn om de optimale stroom te benutten. En het klopt natuurlijk allemaal. We spoelen er gewoon langs met een knoop of 9 tot 10 !! We waren mooi op tijd op Belle Ile, 's avonds op 21u. lagen we vast. Er is storm op komst namelijk. Voor vrijdag windje 8-9. Voor de Engelse Zuidkust zelfs 10. En die is gekomen. Terwijl we nog op een ankerboei in de voorhaven lagen omdat het dock nog niet open was hadden we onze handen vol, samen met de buurman, om alles rustig en in het gareel te houden. Twee uur voor hoogwater, dat was om 16u. \'smiddags, konden we naar binnen.. Heerlijk beschut in de hoofdstad van het eiland; Le Palais. Met de enorme vesting van Vauban boven de haven uittorend. We lagen amper vast en ik had al een zwerver aan de deur..., of hij aub mee naar Amsterdam mocht...tja!! Het leek allemaal lekker rustig maar het was gewoon anders. Met een kroeg aan de overkant. Herrie tot diep in de nacht. 's Nachts om 3 u. wakker schrikken. Voetstappen op dek en.. in de kuip..., deur ging open....Ja, dat was weer schrikken. (Wij doen namelijk nooit de deur op slot..) Het leek erger dan het was. Gewoon een stelletje zatlappen die een beetje nieuwsgierig waren. Willem kon ze met zachte hand weer naar buiten werken. Ze waren onder de indruk van de boot en wilden wel even om een hoekje kijken. Daar moet je geen ruzie mee maken. Gewoon, hup jongens, het is nu wel tijd om te gaan slapen!! Want als dat echt baldadig wordt of ze gaan vechten met elkaar, dan ben je verder van huis. Ze schrokken gelukkig toch wel van die grote Willem in zijn Bretons gestreepte onderbroek. Dat schiep toch een band waarschijnlijk. Ik heb gelukkig ook genoeg gestreepte hemdjes en wolletjes bij me want hier kun je niet zonder. In alle combinaties en kleuren, leuk hoor, echt frans. Wat ook fijn was; we lagen recht tegenover de boulangerie. s'Morgens vroeg met mijn kopje thee in de kuip en een vers croissantje.., helemaal feest!! De zaterdag was mooi zonnig maar met windje 6-7 uitschieters naar 8, niet ideaal om uit te varen. Laten we een autootje huren... Heb ik Lis aan de telefoon met de vraag; of we een stel bejaarden waren....?! Zo, dat is alweer schrikken. Willem vond ook dat we best konden fietsen. O.K., doen we dat toch. En het was inderdaad heel fijn. Wel hééél heuvelachtig. Er zijn (wel kleine) colletjes bij van ruim 15%, is echt niet overdreven.. Prachtige baaien en rotspartijen. Zoals de golven daarop stuk slaan, het is een enorm geweld.!! Hier was het eigenlijk fantastisch dat het nog zo hard woei, extra spektakel! We staan hier bij de beroemde "Aiguilles" , zoiets als "the Needles" bij Wight. Deze zijn vereeuwigd door Claude Monet. Het schilderij hangt in het Parijse Musée dÓrsay. Het is heel indrukwekkend. Er zijn hier heel wat verftubes leeggeknepen door beroemde schilders; o.a. Matisse, Russell, Aubustin en nog vele anderen natuurlijk. Zondag 19 juni - QUIBERON Tot dinsdag blijft de wind nog in het zuidwesten. Dat is niet de goeie richting als we die kant op willen. Je kunt er wel mee zeilen maar het kan beter. Dus we verkennen de omgeving. Dat is de baai van QUIBERON, het doel voor vandaag. Maandag wordt een wandeldag en dinsdag wordt er waarschijnlijk weer gevaren. Het waarheen is voor de volgende keer, met een hartelijke groet van de Elsa. 15 June 2011 Elsa koerst in zuidelijke richting. Maandag 30 mei. Hadden we eigenlijk willen vertrekken...., maar wat valt er nog veel te doen, te regelen, organiseren en vooral aan boord te sjouwen. Zelfs de laatste draai van de Koudekerkse brug om 22.00 u. gaan we niet halen. Geen probleem, geen stress, we slapen lekker aan boord. Dinsdag 31 mei. Kan ik fijn di-ochtend nog een keer voor de allerlaatste dingen naar boven rennen en dan maken we om 6u. los..!! Voor de spits door Alphen, de spoorbrug bij Gouda om 10u. Verder alles vlot en aan het eind van de middag in Willemstad. Woensdag 1 juni. De Oosterschelde Kreeft!! Helaas nog niet zelf gevangen. Lekker gegeten in het havenrestaurant van Bruinisse. Donderdag 2 juni. Marifoon bericht : stremming van het kanaal Wemeldinge - Hansweert. Wat nu.., want zo wilden we eigenlijk. En dan via de Westerschelde naar Breskens. Het wordt ; Veersemeer ( hele drukke sluis, het is Hemelvaartweekend!!) en dan de sluis bij Veere. Konden we nog net bij, was milimeterwerk. Bootjes voor ons kwamen terugvaren, vonden dat het niet kon maar wij zijn wel wat gewend. Het licht stond nog op groen, het ging prima. En zo lagen we \'s avonds lekker vertrouwd bij de W.V. de Schelde in Vlissingen. Vrijdag 3 juni. We wilden lekker bijtijds naar zee. 7u. door de sluis. Lekker rustig, 2 bootjes. Maar toen..., vlot geschut, motor starten... Nog nooit vertoond...HELP, HIJ DOET 'T NIET. Hoe is dat in godsnaam mogelijk.. Het andere bootje geeft ons 'n sleepje naar buiten en we laten Elsa even tegen het remmingwerk van de sluis aandrijven. Vastgeknoopt en Willem gaat nadenken.. Wat kan 't allemaal zijn. Allles nalopen, of er 'n draadje los is gegaan, \'t contactslot mmisschien. Na 'n half uurtje is hij er achter. Het relais bleef hangen. Toch knap dat ie dat zo snel uitgevonden had. Ik kon alleen maar 'n schietgebedje doen, of 't a.u.b. niks ernstigs was. En Elsa afhouden want het water zakte snel... Met 'n uur vertraging waren we toch weg. Zonnige N.O. wind. We waren om 13u. al in Oostende. Zo ging het zaterdag ook. De Franse vlag kon omhoog!! BOULOGNE sur Mer. Zondag 5 juni. FECAMP. Maandag 6 juni. Het is druilerig vandaag. We profiteren hier maar vrolijk van. We gaan het Palais Bénédictine met een bezoek vereren. Een werkelijk prachtig gebouw. Museum, Distillery en het belangrijkst; de proeverij! Het recept uit 1510 is prima bewaard gebleven. Het is nog steeds lekker spul.! Dinsdag 7 juni. We hebben helemaal zin om naar HONFLEUR te gaan!! Lekker naar toe gezeild, de SEINEbaai op en dan ligt daar rechts dat mooie stadje. We roepen de Lockmaster op.., geen antwoord.. Er is nog 'n boot in de buurt die hetzelfde doet, met hetzelfde resultaat.. Nou ja, wij denken dan; ach, hij heeft middagpauze en nog zo meer van die gedachtenspinsels. Na \'n half uur gebeurt er eindelijk iets, behalve dan dat de sluis open gaat. Boven in z'n toren gaat het raam open en er staat iemand te roepen en te zwaaien.. Ik roep 'm weer aan met de marifoon en dan komt het antwoord... De sluis is in revisie en gaat MEDIO JULI weer draaien. Nou, dat is dan wel heel erg pech. We besluiten naar OUISTREHAM - CAEN te varen. Ook daar is 'n sluis waar we doorheen moeten. Allemaal geen probleem, alleen 'n beetje saai dorp. We willen de volgende morgen weer vroeg weg en liggen om 07.15u. bij de sluis. Hier hebben we weer 'n ander probleem.. Deze sluis draait ivm het getij. Dat kennen we in Ned. niet. Maar hier hadden we om 06.45u. moeten zijn. En dat waren we niet... Volgende draaing : 's middags om 13.00u. Nou dat was wel even zuchten en tot 10 tellen... O.K. Allemaal gelukt, geen gezeur, zeilen met die boot. Gaat allemaal goed totdat de wind er tegen de avond uitgaat. Ook geen probleem, motor erbij. Verwachtte aankomsttijd in CHERBOURG +/- 24.00u. Inmiddels is het weer goed gaan waaien maar we hebben behoorlijk stroom tegen. En dan...., STOPT DE MOTOR...!! We komen er onder zeil ook wel. Het is inmiddels 2.u 's nachts. Cherbourg is een heel grote haven met heelveel lichtjes. Maar Willem is daar onwijs goed in en ziet ze allemaal op de juiste plek. Ik meld de Portcontrol dat we problems met de engine hebben en onder zeil de haven inkomen. Willem kan 'm heel goed stil leggen, remt 'm af dmv de puts overboord en zo gaan we heel rustig voor anker, eerst slapen alhoewel het al weer 'n beetje licht wordt. Donderdag 9 juni. Hard gewerkt. We hebben waarschijnlijk 'n bacterie in de dagtank van de diesel. Dat de motor stopte kwam door 'n prop in de leiding. Deze konden we doorblazen maar de tank moest wel leeg en schoon worden. Is allemaal gelukt. Maar toen deed de opvoerpomp het niet meer. Kapot ??!! Nee, dat kon eigenlijk niet. Na démontage bleek ie er zo goed en degelijk uit te zien. Willem heeft 'm toegesproken, lekker gesmeerd en stevig ingevet en Tot nu toe werkt alles weer.., Vrijdag 10 juni. Bijtijds weg. We gaan naar ALDERNEY. Een van de kleine kanaaleilanden. De race van Alderney is 'n berucht stroomgebied. Best wel spectaculair vaargebied ook, waar je niet teveel wind kan hebben. Hadden we ook niet, ging allemaal prima. We wilden graag hier naar toe omdat het zo lekker klein en simpel is. Er is dan ook geen jachthaven. Je kan er goed ankeren maar we waren nu wel verplicht om de bijboot op te blazen om aan wal te kunnen komen. \'middags lekker gewandeld. En in éen prachtige bloementuin koffie gedronken. Zaterdag 11 juni. Er is een depressie op komst en wordt zondag verwacht. We zeilen naar de vaste wal van Bretagne en zoeken een rustige plek om de storm af te wachten. Het wordt de rivier op naar TRéGUIER. Hier liggen we lekker beschut. De zaterdagavond is nog prachtig en windstil. Maar 's zondags..., dikke storm en veel regen. We maken het heel gezellig, uitgebreid ontbijt, appeltaartje gebakken en als \'smiddags de rust weer terug keert gaan we het stadje bekijken. En dat was een verrassing!! Mooi authentiek, prachtige gevels en kathedraal, leuke winkeltjes. Maandag 13 juni, is de tussenstop een ankerplek bij ile de BATZ. Pos: 48\'44\'N. / 04\'00\' W. Dinsdag 14 juni, is Robert jarig...!!, en zijn wij in L'ABER-WRAC'H., Pos: 48\"\'35\'N. / 04\'33\'W. klinkt 'n beetje wrakkig maar is een prachtige nieuwe haven. We gaan hier even lekker stappen, boodschappen doen, wasjes draaien, eten koken, afwassen, het verslag bijwerken, skypen met de meiden, de was vouwen en willem drukt gewoon z'n snor...., moet even een ommetje maken...