Home De reis Weblog A.I.S. Foto's. Het schip Contact 2011 2009 21 August 2010 Van de Scilly eilanden via de zuidkust van Engeland naar huis. 8 - 9 - 10 augustus. Van de Scilly eilanden zien we de kust van CORNWALL dichterbij komen. Het is zonnig, maar windstil. De kust is zo mooi dat je er stil van wordt. We kiezen voor een ankernachtje op de HELFORD river. Een van de mooiste rivieren van Zuid Engeland. Van hier zeilen we 30 mijl verder naar FOWEY. Wat een leuk stadje, met hele smalle straatjes en prachtig gerestaureerde huizen. Het is nog op veel plaatsen zichtbaar dat de geschiedenis hier tot in de middeleeuwen teruggaat. Wel toeristisch. Daarom gaan we even koffie drinken bij de "Royal" Yachtclub. Dat is altijd een rustpunt omdat er, in meestal gouden letters, vlaggen met kroontjes + alle toeters en bellen, vermeld wordt "only for members and visitors", blijkt dat toch een drempel te zijn. Het heeft wel wat, die Engelse traditie. En dan gaan we langs FALMOUTH - MEVAGISSEY - CHARLESTOWN - POLPERRO - ALLEMAAL EVEN LEUK, langs PLYMOUTH SALCOMBE. En we moeten ze allemaal overslaan. Tijdgebrek, zonde. We zouden hier nog wel een maand rond kunnen varen. Dit is het mooiste gedeelte van de Engelse zuidkust. En wat zijn er hier veel boten. Zoveel prachtige klassieke schepen zeilen voorbij. Als zwanen, schitterend om te zien. Zuid Engeland is dan ook wel het Mekka van de zeezeilerij. Hier hebben ze er ook wel de ruimte voor. Het is wel het kanaal waar we varen maar het is tegelijkertijd de Atlantische oceaan. 12 - 13 augustus. We kiezen uiteindelijk voor DARTMOUTH en varen de river DART op. Van daar uit zeilen we langs de NEEDLES naar YARMOUTH op WIGHT. Wight is ook prachtig om te wandelen en te fietsen. Dat zou je rustig rond moeten varen, en van daaruit naar de Kanaaleilanden zeilen. Maar dat gaat dit keer niet lukken, moeten we nog even tegoed houden, want; we worden thuis verwacht. Dus dat gaan we nu even doen. 14 augustus. BRIGHTON. Hier vandaan wilden we eigenlijk naar DOVER. Lukte niet. De wind ging draaien naar het NoordOosten met een waarschuwing voor 7-8. dus we varen maar 11 mijl vandaag. Het wordt EASTBOURNE, 15 augustus. De havens zijn goed en groot maar nodigen niet uit voor een langer verblijf. 16 AUGUSTUS. De volgende dag is de wind weer keurig gedraaid naar Noordwest. We kunnen zo naar de overkant stuiven. ik schrijf het wel makkelijk op maar het was geen geintje. We hadden wel ruime wind maar het was nog steeds véél. Onder de hoge wal richting DOVER was het nog 5, allemaal prima. Maar dan komt de oversteek van het Kanaal. Dat moet haaks gebeuren i.v.m. de grote en drukke scheepvaart. Het woei inmiddels weer 6-7 en het was plat voor de wind. De veerboten vliegen je hier om de oren en dan ook nog de vele zeeschepen die van beide kanten voorbij varen. De A.I.S. is nu heel belangrijk. Die geeft aan hoe hard een schip vaart, hoe ver het nog bij ons vandaan is en of het schip voor- of achter ons langs gaat. Het ging gelukkig allemaal weer prima en we lagen 's avonds nog voor donker in DUINKERKEN. Dinsdag 17 augustus. Het laatste trajekt is nog maar 50 mijl tot Breskens. De stroom loopt lekker mee en we zeilen door naar naar HANSWEERT. Via Wemeldinge naar St. Annaland. En 's avonds zitten we gezellig in het clubhuis aan de Zeeuwse mosselen. We zijn weer thuis. Iets eerder dan de bedoeling was maar het voelt goed. Het was toch weer een hele trip. Veel gezeild, veel gezien en gedaan. En alles is goed gegaan. Het was weer een mooie reis om op terug te kijken. DE ENIGE MOGELIJKHEID OM EEN REIS TE BEEINDIGEN IS OM DE VOLGENDE TE GAAN VOORBEREIDEN. Hartelijke groet van de Elsa. Liefs, Els & Willem. 10 August 2010 De Scilly Eilanden DINSDAG 3 AUGUSTUS. Het was weer dubben. Doen we het wel of doen we het niet. Maar we hadden dit keer eigenlijk geen keus. Het weer en de verwachting waren prima. De wind was ideaal, dus we gaan!! We gaan pas na de koffie, die is bij ons ook gewoon om 10 uur, weg. Het is vanuit de MILFORD baai 120 mijl. En we willen niet 's nachts aankomen. Dat is een nachtje doorvaren, is niet erg. Prachtige sterrenhemel, half maantje erbij en de boot dendert gewoon lekker door. Het gaat heel goed en dus ook weer heel hard. We hadden haar eigenlijk een beetje af moeten remmen maar dat doe je ook niet als het lekker loopt. Dus; om 2 uur 's nachts waren we er eigenlijk al! En er liggen een partij rotsen... Onverlicht en ongemarkeerd. Wel veel lichten en vuurtorens. Alles klopt. Behalve 2 rode lichten onder elkaar.. Nog nooit gezien! ( Later blijken die van het vliegveld te zijn We moeten nog een boei vinden die naar de ankerbaai wijst. Zoeklicht erbij!! Want het is pikkedonker. Ik doe het zoeklicht aan, richt hem voor de boot.., en dan schrik ik mij helemaal te pletter... We varen (dat lijkt zo) op 10 mtr. afstand op een gigantische rots af..., bloedstollend, echt heel griezelig. Dit is niet goed voor mijn bloeddruk. Maar volgens Willem is er niets aan de hand. Het gaat helemaal goedkomen. En dat komt het ook. We varen maar heel langzaam richting ankerbaai om een plekje te zoeken. Nog voor 3u. valt het anker. We zijn er! Hup, slapen, morgen zien we wel verder. WOENSDAG 4 AUGUSTUS. We gaan het allemaal bekijken. Eerst valt het weer nog een beetje tegen. Maar aan het eind van de ochtend, breekt de lucht en is het opeens warm en zonnig. En dat blijft eigenlijk de hele week zo. De watertemperatuur is wel koud, 16 grd. Ik heb 1x voorzichtig een rondje om de boot gedaan, maar dat ging zo rap mogelijk! Wat is de boot dan groot.. Het stroomt er ook weer hard en het is het water van de Atlantische oceaan. We hebben veel gewandeld. 3 eilanden in de rondte. Waarvan St. Mary's de grootste. Dat was een wandeling van 5 uur. Dat was schitterend. De SCILLY'S bestaan uit 5 eilanden waarvan we er 4 bezocht hebben in een tijdsbestek van 4 dagen. Het is leuk om van de een naar het andere eiland te varen. Er zijn oneindig veel prachtige stranden. En overal is het uiteraard heel stil. Op het moment dat we de ankerbaai van TRESCO binnenvaren zie ik wat boven water rommelen en roep naar Willem; kijk uit, volgens mij zijn ze aan het snorkelen!, maar dan varen we dichtbij en blijkt het een héél groot beest te zijn. Het is een Minkie Whale. Een kleine walvis van ongeveer 7-8 mtr. Hij heeft een hele tijd rondgezwommen aan het begin van de baai waar een grote Franse 3-master voor anker lag met wel 20 man aan boord. Daar werd druk gefotograveerd. Dat had ik wel gezien maar je denkt er toch niet aan dat daar een walvis(je) zwemt. Toen we voor anker lagen zijn we met de rubberboot nog even gaan kijken. Hij zwom nog steeds vrolijk rond. Er gingen ook jongens in hun duikpak te water om een eindje met hem mee te zwemmen. Zoiets zou ik echt nooit durven. Maar..; opeens zwom hij wel zo onder onze rubberboot! Dat zag er wel spannend uit! Wel heel moeilijk om te fotograveren. Dat lukte dus ook niet echt. TRESCO met de eeuwenoude Abbey en de prachtige tropische tuinen. Daarbij het "Valhalla". Een museum(pje) met overblijfselen, hele mooie boegbeelden, van gestrande en vergane schepen. Want er zijn er héél wat op de rotsen gelopen de afgelopen paar honderd jaar. Er liggen nog steeds meer dan duizend wrakken om de eilanden verspreidt. We gaan overal voor anker en met de rubberboot naar de wal. Er zijn nergens jachthavens. Dus ook geen faciliteiten. Geen water tanken bijvoorbeeld. Maar dat "probleem" heeft iedereen. Dus niemand kan lang blijven. Als het water op is kun je je nog wel met de rubberboot naar de wal en een jerrycannetje vullen, maar dat is het. Wat voor ons de Waddeneilanden zijn. Zo hebben de Engelsen de SCILLY's. Maar omdat ze toch wat verder weg liggen en je er eigenlijk het best naar toe kan vliegen is het daardoor toch een wat luxere vakantie bestemming voor de Engelsen, vandaar de rust. Het is even zuinig zijn met water. Er wordt dus héél zuinig gedoucht, vandaar mijn zwemoefening.. Dus als het water bijna op is gaan ook wij weer aan de terugreis denken. en de weersvoorspellingen bestuderen. Het blijkt dat de zondag, 8-8, de beste dag is om terug te varen. Daarna gaat de wind naar het oosten draaien en dat is voor de richting die wij willen varen niet goed. We willen naar de Zuidkust van Engeland, langs CORNWALL richting WIGHT. Inmiddels zijn we daar al. Prima overtocht, heel mooi weer, alleen pech wat de wind betreft. 0,0 dus géén wind. Wordt weer vervolgd. Hartelijke Groet van Els & Willem. 2 August 2010 Van Schotland, via Ierland naar Engeland CAMPBELTOWN - 17-18-19 juli. Dit wordt voor ons de meest zuidelijke haven die we in Schotland aandoen. Er groeien hier al palmen! Dat belooft wat. En de laatste kans om nog even op "excursie" te gaan naar een echte Schotse Whisky Distillery. Op zondagmorgen nogwel. En ook nog naast de kerk.. Hadden we natuurlijk ook naar toe gekund. BANGOR MARINA bij BELFAST. Het voelt wel een beetje biezonder om hier te zijn. Wat verwachten we te zien en hoe ziet alles eruit. Nou, de Marina is prachtig en heel groot. We maken 's avonds nog een wandeling. Maar alle winkels zijn met rolschermen helemaal dicht. Allemaal. Dat ziet er heel ongezellig en nogal afschrikwekkend uit. Bangor is een voorstad van Belfast. Daar vandaan rijdt de trein naar het centrum van Belfast. We hebben niet de moed om op de fiets naar Belfast te gaan. Het wordt de trein. En vandaar stappen we in een speciale taxi en maken de "BLACK CAP TOUR". Op deze manier beleef je Belfast het best. Je komt op de plaatsen waar het allemaal gebeurd is. De vechtpartijen tussen de Katholieken en de Protestanten. Want gevochten hebben ze, daar in ULSTER. Dat is allemaal nog goed zichtbaar en onrustig is het afentoe nog. En dat dit dan mede, of zelfs op de eerste plaats veroorzaakt is door WILLIAM III of ORANGE !!! in 1690. Hij wordt nog steeds jaarlijks herdacht met de Oranje mars op 12 juli, waarbij nog steeds regelmatig rellen uitbreken. De portieren van de taxi gingen wel op slot, we mochten er alleen uit als de chauffeur dat verantwoord vond.. En dan de Vlag!! Onze Ierse Gastenvlag mochten we nog helemaal niet hijsen. We waren helemaal niet in Ierland, Noord-Ierland is onder Engels bewind. Dus hier gaat de Engelse vlag in het want. De grens ligt net boven DUBLIN. Het zijn wel alleen de buitenwijken. In de stad zelf is niets aan de hand. Na afloop van de Blackcap tour zet de taxichauffeur ons af bij zo'n echte Ierse kroeg en moet er "Black Guinness" gedronken worden. Mooie gebouwen genoeg om te bekijken en ontzettend veel kerken. Dit doen we "even" met de Sightseeing Dubbeldekker. Dan hebben we dat ook weer gehad. 22 - 23 juli. Na 2 hele mooie ankerbaaien komen we bij DUBLIN. Nu zijn we pas in Ierland!! De grens loopt dwars door het CARLINGFORD LOUGH, waar wij toevallig voor anker liggen. De Ierse vlag wordt nu gewisseld met de Engelse. Hier is de munteenheid opeens de EURO!! 24 - 25 juli. Het is even moeilijk kiezen of we in de Voorstad HOWTH blijven, of kijken hoever we in het centrum kunnen varen. Dat laaatste lijkt ons toch het leukst. dan liggen we bij de Roal Yachtclub Dublin, 3 km. van het centrum. Dat kunnen we op de fiets!! En 's avonds doen we nog een keer "Dublin by Night", Op de fiets naar de nachtclub! Keuzes maken is het moeilijkst. Waar gaan we naar toe !! 26 juli. Het wordt HOLYHEAD IN NOORD WALES. Vanuit IERLAND was het 58 mijl, maar met een mooie ruime wind en heel zonnig was het een fijn tochtje. We zijn nu op het eiland ANGLESEY. we gaan eerst eens een dagje flink wandelen. Dat kan hier prachtig. Er is bos, er zijn bergen en het strand en de Zee natuurlijk. Wij vinden dit toch leuker dan stadswandelingen en musea. We gaan de volgende dag ANGLESEY in de rondte varen. Dat vergt wat rekenwerk want er loopt gigantisch veel stroom. Vogens Willem zijn berekeningen moeten we echt wel om 7 uur weg om op het juiste moment, op de kentering, op de hoek te zijn waar de meeste stroom loopt. En dan gaat de stroom meelopen. Het hele eind. We hadden in de haven nog even advies gekregen dat we toch vooral rustig aan moesten doen en hier 2 dagen voor uittrekken, omdat het niet haalbaar zou zijn om dit in een tij rond te varen. Dat was niet nodig. Wij waren wel in een tij rond en lagen om 13u. al in CAERNARFON. We liepen op het hoogtepunt van de sroom 11.5 knt. Willem zijn rekenwerk was niet voor niets. Het klopte allemaal. Er was ook nog een zeilwedstrijd op de Rivier. Maar het is geen rivier. Maar een zeeengte. Mede daardoor loopt er ook zoveel stroom. Caernarfon is behoorlijk toeristisch door het enorme kasteel wat er staat. Leuk centrum met bijna alleen maar restaurantjes, terrasjes en souvenirwinkeltjes. En de stoomtrein! Daar konden we 's middags nog met mee. Een heel mooi traject, wat vlak begint, steeds heuvelachtiger wordt. En opeens rijden we tussen de bergen van SNOWDONIA. Prachtig was dat! 29 juli. Het doel van vandaag is al 3 keer veranderd. We kunnen weer eens niet kiezen. Ik zit nog even in de Pilot te bladeren en lees opeens dat BARDSEY ISLAND toch wel een magische plek is om te ankeren. Het is een heel kleine baai vol rotsen. Het kan alleen bij rustig weer. In Noorwegen en Zweden hebben vrijwel alle rotsen die net niet boven water uitsteken wel een baken maar hier dus niet. Het is weer heel spannend allemaal. Er ligt een ankerboei in de baai waar een rubberboot aan vast ligt. Het lijkt of daar iemand in ligt te slapen. Even langsvaren maar. Het blijkt een zeehond te zijn. Dat is lachen. We worden ook verwelkomd door het gebler van een enorme kudde zeehonden die daar bij laagwater op de rotsen ligt uit te buiken. En deze was het blijkbaar even zat en zocht een rustiger plekje. De rubberboot stond halfvol water en zag er ongebruikt uit. Dus wij hebben Elsa daar gewoon bij vast geknoopt aan de ankerboei. Dan komt er na een uurtje een patrouillevaartuig langs. Wij denken; O jee wat nu. Maar de man is ontzettend vriendelijk, vindt dat we een mooie boot hebben en zegt zelfs dat het plekje hier vééél leuker is dan in de Marina. Hij geeft ons ook nog een boekje over het eiland. Het is interessant te lezen hoe oud alles is, duizenden jaren. De vuurtoren staat er pas sinds 1828. Het is ook wel heel bijzonder. We liggen hier helemaal alleen in dat piepkleine baaitje, onder de vuurtoren en dan al die zeehonden erbij.. 30 juli. We gaan weer even een paar grote stappen doen. NEW QUAY, Voor anker. Maar, O help, wat is het hier onrustig. De deining van zee loopt de baai in. We hebben geen alternatief. Er is geen haven. Bij het voorgaande plaatsje, waar wel een haven was, waren we te laat. Het was al afgaand water. We konden met onze diepgang niet meer naar binnen. Rustig meedeinen dan maar. 31 juli. MILFORD NEYLAND MARINA. Om 6 uur uit de veren i.v.m. het tij en de stroom. Dat lijkt allemaal lastiger dan het is. Nou ja, ik vind het héél lastig en moeilijk, eerlijk gezegd. Maar Willem vindt het leuk en hij kan het ook heel goed. Het is een uitdaging en het klopt allemaal, dat is de kick!! We gaan 2 kapen ronden. Bij de eerste moesten we op de kentering zijn. Dat is een moment dat er 2 stromen bij elkaar komen. En dat geeft een enorme woeste en kolkende zee. Dan mag er ook niet meer dan windkracht 4 hooguit 5 staan. Dat geluk hadden we ook nog. Het is fascinerend om doorheen te varen. 's avonds lagen we lekker rustig in de NEYLAND Marina. We zijn weer bijgepraat, met een hartelijke groet van de Elsa. 17 July 2010 Zeilen en varen door West Schotland + en het Crinan canal Fort William 2 - 3 - 4 juli. Dagje rondgefietst. M'n broer (en webmaster!) Eduard met z'n vrouw Emmy van de trein gehaald. Ze komen 'n weekje meevaren. We hebben de laatste, en grootste sluizentrap voor ze bewaard. Hier moet namelijk gewerkt worden!! 8 stuks + aansluitend de zeesluis. Een mooi spektakel! We varen daarna door naar OBAN. Het is nu 5 juli. Hier wordt 'savonds ook nog gedanst. Daar houden Eduard en Emmy wel van. Schotse folklore!! 6 - 7 juli. - TOBERMORY. Zeilen, Wandelen en voetbal kijken (de halve-finale), ook heel belangrijk!! 8 - juli. We zeilen naar een mooie ankerplek en we genieten van het leven aan boord met zelfs een zonnige middag en avond. Deze waren helaas een beetje zeldzaam deze week.. Lekker borrelen, kokkerellen tussendoor wordt er ook nog gevist. Dat levert deze keer maar een makreel op. Maar daar halen we tegenwoordig een grapje mee uit. Dat heb ik geleerd van de kreeften/krabbenvisser. We halen de krabbenkooi tevoorschijn. Daar mag de makreel in.(inmiddels overleden..) Die is nu aas geworden voor de kreeften en krabben. Het geheel wordt nu afgezonken naar de bodem. Ik wist van mezelf niet dat ik zo wreed kon zijn... Maar in de dierenwereld is dat anders. Als de kooi de volgende morgen naar boven komt, altijd spannend, blijkt daar toch een hele krabbenfamilie lekker van gepeuzeld te hebben. We doen er niks mee, iedereen mag weer zwemmen en de meeuwen vechten om de restjes van de makreel. 9 - 10 juli. 's morgens met regen weg en een paar uur later zitten we weer in de zon in MALLAIG. Vrijdagavond heerlijk sjiek uit eten. Giga plateaux fruits de Mer, maar dan op z'n Schots kwamen er op tafel! Afscheidskadootje van Emmy en Eduard. Het werd weer 'n bonte avond! Zaterdag hebben we ze uitgezwaaid met de Harry Potter Stoomtrein, moet 'n prachtig traject langs de kust zijn, terug naar FORT WILLIAM. Bij Eduard stond het bedwingen van de BEN NEVIS nog op het programma. En inderdaad, wat ons niet lukte, (ivm het weer!) heeft hij toch voor elkaar gekregen. Daar kunnen ze weer een x-je achter zetten. Wij zijn aan het eind van de middag nog naar SKYE gezeild en voor anker in de ARMADALE bay. Hier zijn we even ernstig aan het nadenken gegaan.. Er is nl geen zicht op een weersverbetering. De depressies en lagedruk gebieden blijven elkaar opvolgen. Het plan om SKYE in de rondte te varen wordt met algemene stemmen (2) afgeblazen. Hoe noordelijker we gaan, hoe slechter het weer. Zo is het Genoeg! Daarbij komt; er zijn geen jachthavens rond SKYE. Bij mooi weer is dat geen enkel probleem. En...., dan is er nog de voetbalfinale!! Willem was daar toch ook wel behoorlijk nerveus van geworden. We hebben zelf geen enkele ontvangst meer, zelfs de telefoon geeft buiten bereik. 11 - juli. Dus; we gaan terug. Eerst langs Tobermory. Daar is de gezelligste kroeg. En toen was er de voetbalfinale.. Ik zal maar niet teveel commentaar geven, alleen dat ik naast een spanjaard zat.. Na afloop zijn we elkaar huilend in de armen gevallen. Hij van blijdschap, ik van het lachen, terwijl het om te huilen was maar het was zo leuk om naar te kijken allemaal. 12 - 13 - 14 juli. Het CRINAN CANAL. Op weg er naar toe krijgen we wel met het meest heftig stromende water wat we ooit gezien hebben te maken. Echt gigantisch, de boot schut en slingert alle kanten op. Heel spannend. Het stroomt hier 6 tot 8 knt. Maar we hadden er mooi zonnig en rustig weer bij. Dan komen we bij het CRINAN canal. Het andere uiterste. Dit wordt het meest pittoreske vaarwater van Schotland genoemd. Het is ook idyllisch en beeldschoon. Tussen de bossen en bergen vaar je door water wat smaller is dan de DOES, (die bij ons loopt tussen Hoogmade en Leiderdorp). Alleen zijn er 15 sluizen en 7 bruggen die je grotendeels zelf moet bedienen. Alles HANDmatig hè, gewoon je rug eronder (die van Willem dan wel natuurlijk..) En ik heb de boot heel netjes, voorzichtig en rustig alle sluizen in en uit gevaren en ook de lijnen kon ik in mijn eentje bedienen. Willem had daar een heel ingenieus systeem voor bedacht waar de Lockmaster helemaal stil van was geworden. We mochten, in eerste instantie nl niet samen varen. Dat moest volgens hem ècht met 4 man. Was bij ons niet nodig, alles ging "vanzelf". 15 - 16 juli Vanuit het Crinan canal gaan we door de FIRTH OF CLYDE naar het eiland BUTE. Een té mooi eiland om zomaar voorbij te varen, dus we gaan een dagje fietsen. Van hier uit moeten we nu kiezen "hoe" we naar NOORD IERLAND zullen varen... Tot ziens weer!! Hartelijke groet van de Elsa. 1 July 2010 Op naar het Caledonian Canal Maandag - Dinsdag 21-22 juni ARBROATH. De weer- en windverwachting voor woensdag waren veel aantrekkelijker. Voor dinsdag heel weinig wind en uit noordelijke richting. Woensdag 3-4 uit het zuidwesten én héél zonnig. Het werd dan ook een heel fijne zeildag. Met de hele dag de ATS erop. En toen in de middag de wind echt doorkwam hadden we 9 -10 - tot 11.5 kn. op het log! Woensdag - 23 juni PETERHEAD, prima haven maar verder niks te beleven. Donderdag - 24 juni WHITEHILLS, IDEM DITO. Geen mist, storm of regen, dus waar hebben we het over! Vrijddag - 25 juni LOSSIEMOUTH. Aan de mond van de rivier de "LOSSIE", vandaar. Een heel mooi natuurgebied tussen strand en duinen. Zouden ze bij Katwijk ook zo kunnen bedenken. Alleen hebben wij daar weer te weinig ruimte voor in Nederland. Een gezellig levendig haventje met ook weer een heel smalle ingang. Na ons kwam nog een klein stoer visbootje binnen. Met een heel mooie stoere man erop met de mooiste tatoeages. Ik er opaf natuurlijk. Ik was gewoon benieuwd wat hij allemaal gevangen had.. Krabben, hele grote, wel zo'n 30 cm. doorsneee. En of ik er ook een wilde... Hij liet me zien hoe sterk ze wel niet waren met hun scharen. Ik zag hem nog niet bij mij de pan in gaan. Mijn ervaring met krabben stopt bij een bakje krabsalade. Onze puts stond wel op de steiger maar daar zou hij echt niet rustig in blijven. En toen...hij pakte ze een voor een beet en binnen 30 seconden had hij van al die 7 krabben alle scharen afgerukt.. en bij mij in de puts gegooid. De krabben zelf gingen met dezelfde gang overboord... Ik gil niet gauw, nooit eigenlijk, maar dit vond ik te erg voor woorden. De visser zegt, hier is niks aan de hand, dit is heel normaal. De krabben zoeken nu een holletje, houden zich 6 maanden rustig en de scharen groeien vanzelf weer aan en dan vangen we ze weer! Ja wat moet je daar van zeggen. Zo is de natuur. Daar stond ik met 14 krabbenpoten, of eigenlijk de scharen Het recept kreeg ik er ook gelijk bij; 20 minuten koken, kraken en lekker opeten. Dus hadden we weer een avondvullend programma. Alleen moest wel de waterpomptang bij het bestek. Met onze mooie kreeftentangen lukte het echt van geen kant. Het was wel werk voor Willem, ik kreeg het echt niet voor elkaar. De schaal is vele malen harder dan die van kreeft. We konden er 2 dagen van eten. Dat werd voor de tweede dag dus natuurlijk wel een zelfgemaaakte krabsalade. Zaterdag - 26 juni. We varen de Zeesluis bij Clachnaharry binnen. INVERNESS. De ingang naar het CALEDONIAN CANAL. Weer een doel bereikt. Een zeer vriendelijke ontvangst. Mag ook wel voor 240 pond. Dat is de prijs voor de doorvaart van het Canal. Hier worden 29 sluizen en 10 bruggen voor bediend over een lengte van 96.5 km. Daar mag je dan 8 dagen over doen. Het Canal is gebouwd tussen 1804 en 1822 om een kortere en veilige vaarroute tussen de Noordzee en West-Schotland te maken. Het Caledonian Canal volgt de merenroute van THe Great Glen, de geologische breuk in de aardkorst. De Great Glen bestaat uit een lange serie heel diepe meren. De zogenaamde Lochs die door rivieren of kanalen met elkaar zijn verbonden. Waarvan LOCH NESS met zijn geheimzinnige monster natuurlijk het bekendst is. Het is indrukwekkend mooi onderweg. We varen tussen bergen en bossen. Het ruikt ook heel erg groen. Dan is het ook fijn om een dagje extra uit te trekken voor wat beweging op het land. Op de fiets of de wandelschoenen aan. Zondag kwamen we in INVERNESS plotseling in de kroeg terecht tijdens de wedstrijd Engeland - Duitsland. Het was alleen al leuk om te zien hoe die Schotten genoten van de ondergang van de Engelsen. Maandag troffen we bij de 5 trappen sluizen nog 2 Hollandse jongens die een boot gehuurd hadden om het Canal te bekijken. Het ging niet allemaal vanzelf bij ze aan boord en Willem z'n technische blik moest er even aan te pas komen. Als dank schonken ze mij een Zeeforel die ze net gevangen hadden. Want voor hun was de voetbalwedstrijd van die middag wel héél belangrijk. Ze waren al absoluut overtuigd van een Hollandse overwinning en achtten zichzelf daarna niet meer in staat om van die forel nog wat eetbaars te maken. Maar ik zag dat wel zitten. Een Zeeforel had ik nog wel niet eerder onderhanden gehad maar met olie, kruiden, knoflook en citroen, 2x 10 minuten onder de grill. Was niet moeilijk en weer erg lekker. DINSDAG 29 juni. We zijn op het meer van LOCH NESS. We hebben echt goed opgelet en rondgekeken maar Nessie liet zich niet zien. Wel heelveel nep NESSIES. WOENSDAG 30 JUNI. FORT AUGUSTUS. Heel gezellig, heel toeristisch. Het lijkt wel Volendam maar dan met doedelzakken. We zijn alweer in het midden van het Canal. Even een dagje lekker stevig fietsen. Morgen richting FORT WILLIAM. Wordt vervolgd met een groet van de Elsa. 22 June 2010 De Engelse en Schotse Oostkust. AMBLE - 12 JUNI. HALLO ALLEMAAL, HET IS TOCH NIET TE GELOVEN, dat deze plaats en de omgeving zo weinig bekend is bij ons. Die Engelsen interresseert het niet, maar het is zo mooi hier. We hebben gefietst vandaag. Dat ging gelijk al lekker. Hoop getoeter, O ja, help, we moeten naar links. Dat is wel even wennen. Maar Engelsen zijn best heel aardig. Als je even stil staat langs de weg wordt er gestopt en gevraagd of we hulp nodig hebben. Maar het is hier echt prachtig. Je fietst langs de zee en bijna door het bos. We hebben zulke prachtige tuinen bezocht, met 'n kasteel erbij natuurlijk en 'n sjieke tearoom in de balzaal van het kasteel.www.howickhallgardens.org Hier is de EARL GREY Tea bedacht en ontstaan!! Maar die tuinen zijn, vlg. mij, mooier of zeker zo mooi als Keukenhof(willem heeft mij daar nog nooit voor uitgenodigd.), maar dan zonder al die touringcars, japanners e.d. Hier is het Engels voor de Engelsen. Tot nu toe nog geen toerist gezien. FARNE ISLANDS - HOLY ISLAND - 15 JUNI we zeilen en ankeren met prachtig weer bij deze eilanden waarvan we het bestaan amper weten. Het zijn beschermde natuurreservaten met ontzettend veel vogels en zeehonden. Op weg naar EYEMOUTH wordt het tijd om de SCHOTSE vlag te hijsen! DONDERDAG 17 juni arriveren we in EDINBURGH, blijven hier 'n paar dagen om met neef Jeroen die hier studeert,van z'n studie z'n werk heeft gemaakt. andersom ook natuurlijk. Hij geeft outdoor trainingen en woont vlakbij de stad. Die overigens wel heel mooi en indrukwekkend is. We hebben leuk gezeild met elkaar en hij heeft ons de stad laten zien zoals we dat zelf niet zo gauw gevonden zouden hebben. ROYAL MILES !!! b.v. Zondag 20 JUNI vertrekken we weer. Naar 'n haven waar we eigenlijk niet in kunnen. Pittenweem. Komt zelfs niet op de kaartplotter voor. We dachten dat dat een foutje was maar dat bleek echt van niet. In de Engelse Pilot staat ook dat er geen jachten gewenst zijn !!, maar we gaan toch. Het is n.l. de enige haven op redelijke afstand van Edinburgh waar water genoeg blijft staan, voor ons,bij laag water. Onderweg probeer ik 'n paar keer de havenmeester te bereiken maar die geeft geen antwoord. Hij zei later dat hij niet op zondag werkt, gelijk heeft ie. Zondagavond 18.30u. Eerder konden we er niet in, het was opkomend water en het was nog niet hoog genoeg Het was een spannende kruipdoor sluipdoor ingang, griezelig smal maar het lukte. Alleen kade muren om 'n heel klein kommetje met enkel vissersschepen. Mazzel, één plek over voor ons. Lange lijnen uitzetten naar weerskanten i.v.m. het verval van 3.5 m., niks aan de hand. Als Willem dat doet, is het helemaal goed, professioneel!! De havenmeester komt aan boord... Hij heeft een goeie bui, vindt het toch wel gezellig dat we er zijn en of we kreeft lusten ?, O, nou, jazeker,enof!! Maaar; morgenochtend wel om 6 uur WEGWEZEN!!! Okee, geen probleem. We lagen nog maar net vast en de herrie begon. Alle vissersschepen voeren achterelkaar uit. Wij hadden daarna een mooie rustige avond, wandelingetje gemaakt. Kreeften in een kooitje gedaan en te water gelaten. En inderdaad, andere ochtend vroeg begon het spektakel. Vanwege de visafslag in Pittenweem komen er ook schepen van omliggende plaatsen naartoe. Omdat het allemaal zo klein is kunnen er écht géén jachtjes bij, dat was wel duidelijk. MAANDAG 21 JUNI. Zo waren we, door de vroegop aktie, lekker bijtijds in ARBROATH. Nog steeds is het zonnig, warm en weinig wind. Voor de Schotten is het HEET! Vanavond eten we kreeft! Ze zijn nu even een paar uurtjes slapen in de diepvries. Dan is het voor mij "draaglijk"om ze in het kokende water te doen en is het voor hun ook hopelijk niet zo erg. Zo gillen ze tenminste niet. Was leuk om te doen. Willem heeft ze open gesneden en ik heb ze lekker geolied en gekruid nog even onder de grill gedaan. Ze waren heerlijk. Dit was voor ons ook weer 'n primeur. Hopelijk mag ik ze ook nog eens zelf vangen. We gaan ons nu voorbereiden richting INVERNESS, de ingang naar het Caledonian kanaal. Daar zijn we nog niet, hebben we waarschijnlijk nog 'n klein weekje voor nodig. Tot zover, met de hartelijke groeten, van Els & Willem. 13 June 2010 De overtocht naar Engeland. Vanaf de Elsa. Het vertrek dd 3 juni 2010. Hallo allemaal, Gedacht was eigenlijk; via Amsterdam - Enkhuizen - Makkum - Den Helder, naar de overkant. Maar toen we dinsdagavond, 2-6, in Amsterdam/Nieuwendam lagen en het weerbericht goed tot ons door drong, HOE MOOI het welniet ging worden de komende dagen was 't gauw bekeken. Woensdagavond lagen we in IJmuiden en donderdagmorgen, zeilpakken, redd.vesten,lijflijnen, noodrantsoenen alles klaar. Want als we zeeziek worden wordt er weinig gekokkereld. Om 11 uur lagen we (Elsa) onder zeil met 'n rustige ruime wind, nagenoeg vlakke zee, het liep gewoon. De overtocht was begonnen. Als ik er nu aan terugdenk was het eigenlijk heel onwezenlijk, voor de Noordzee tenminste! De lucht was strak blauw, en ook de nacht prachtig met sterren en 'n halve maan. We konden goed omstebeurt slapen, niet ziek. En de vrijdag was nog mooier en warmer. Ik had natuurlijk alle tijd en kon de lekkerste hapjes aan dek toveren. En we hadden maar héél weinig Kleren nodig, het was gewoon heet!! Ik begrijp dat niemand dit gelooft...'t was ook ongelooflijk. Met de middag kon de ATS (spi) erop, we moesten 'n beetje bijmotoren om de gang erin te houden. We zijn op SCARBOROUGH aangestuurd omdat we daar nog voor donker binnen konden lopen. En aangezien de meeste havens droogvallen of achter 'n sluis of drempel liggen is daglicht wel fijner. Het is nog steeds vrijdag, 4-6 en na 34 uur lagen we 's avonds om 21.u vast in Scarborough. We werden allerhartelijkst ontvangen en of we maar meteen naar de Yachtclub wilden komen. De engelse ponden hadden we alleen nog niet en de pin- of creditcard wilden ze niet hebben. We kregen gewoon 'n drankje en daarna nog een en nog een..... De boot was toen bijna onvindbaar.., kwam waarschijnlijk omdat 't inmiddels laagwater was geworden.. Scarborough en ook Whitby zijn zulke prachtige historische plaatsjes en ze zouden 'n gezellige boulevard kunnen hebben maar die is volgebouwd met gokpaleizen, aan elkaar vast, afentoe 'n spookhuis ertussen of 'n ijs/eettent en 'n komplete kermis erbij natuurlijk. Ze vinden het allemaal fantastisch. Het zijn wel alleen Engelsen die je er ziet. Geen Duitsers of Japanners. Het leek of wij de enige buitenlanders waren. Achter de boulevard waren de leukste straatjes en steegjes, prachtige oude pandjes met de gekste winkeltjes en kroegen natuurlijk. En 'n mooie ruine/ kasteel als bezienswaardigheid. Wij hangen 'n beetje de toerist uit. In Whitby met de stoomtrein door Nord Yorkshire naar Pickering. Dit is een heel mooi beschermd natuurgebied. Op dit moment, inmiddels 10 juni, zijn we in NEWCASTLE. Hier is zoveel te zien dat we nog even blijven. Echt mooi weer is het niet, maar om de stad te bekijken geen ramp. We hebben alleen nog maar weinig foto's. Het nieuwe fototoestel heeft Willem, gelukkig zelf, uit z'n handen laten vallen en is overleden. LCD scherm totalloss., pech. Maar we liggen hier voor de Millenniumbridge, 'n heel biezondere boogbrug. Ze zijn er zelf ook ontzettend trots op. De heftechniek is uniek in de wereld (legt Willem nog wel 'n keer uit). En de verlichting is in steeds wisselende kleuren van de regenboog, heel prachtig. vrijdag 11-6. Nog één dagje shoppen. Ik heb nog nooit zoveel en zulke grote winkelcentra bijelkaar gezien (ik ben wel geen specialist) maar toch kan ik wel begrijpen dat, met de entourage van de oude stad eromheen, ze hier met Kerst wel 'n aardig spektakel van kunnen maken. Nu nog even de sightseeingtour, lekker boven, buiten in de bus in 't zonnetje nog even rondkijken en dan op ons eigen terras, op het mooiste plekje, lekker borrelen. Het is onrustig op de rivier. De Politie vaart heen en weer. Ze komen ook naar ons toe. Wij zijn ons van geen kwaad bewust. Hebben ons netjes aangemeld bij de havenmeester, keurig betaald. De Portcontrol surv. is ook nog langs geweest maar die kwam eigenlijk alleen maar gezellig op de koffie. Wij liggen langs een lang steiger afgemeerd waar ook nog rondvaartbootjes liggen. Nu komt de Politie naar ons toe... Er is een LIJK gevonden op de rivier.... Het lag inmiddels in de Politieboot. Maar nu komen we met het LIJK langs uw boot. U kan misschien beter even naar binnen gaan. Oké, ik doe dat natuurlijk braaf, gluur wel door 't raam natuurlijk. Willem blijft uiteraaard rustig buiten zitten, veel te spannend! En ja hoor, even later, daar komt het LIJK langs. Gelukkkig wel mooi zwart verpakt, heel devoot gedragen, allemaal zwart, omringd door 'n escorte van Politie. En boven op de kade stond de lijkwagen klaar. Hup erin en weg. En dan de vraag: wat zou er nou gebeurd zijn?? Is er een moord gepleegd?? Of is er misschien iemand tijdens 't vissen van z'n bootje gevallen.., kan zomaar gebeuren. ik zal voortaan héél voorzichtig zijn. Wij zullen waarschijnlijk nooit horen wat er precies gebeurd is. Wij gaan morgen weer een stukje varen, richting Noord. De wind is ook nog wel Noord, dus dat wordt kruisen. Eerst 10 mijl de rivier af en dan +/- 20 mijl richting AMBLE. Tot Ziens. Met 'n Hartelijke Groet van de Elsa 21 May 2010 De website vernieuwd ! De website is alvast klaar gemaakt voor onze nieuwe reis. Hier komen mijn reisverhalen van 2010, de verslagen van Spitsbergen zijn te vinden onder de knop "2009". Els.