Elsa kop
16 September 2009

Op weg naar huis

Weer bijna thuis !

De laatste weken in Noorwegen.

Van Bergen - Leirvik - Haugesund - Stavanger - Jorpeland - Skudeneshavn - Kvitsnoy
even terug naar Stavanger - Egersund.


Het mooie weer wordt steeds spaarzamer.
Inmiddels zijn Joop (Willem z'n broer) en Frits aangekomen in Stavanger om mee terug te zeilen naar Holland.

26 augustus
Het wordt een hele dobber om tussen de depressies, lagedrukgebieden en stormwaarschuwingen met foute windrichtingen door te laveren.
En laveren met windkracht 6 en veel meer gaan we al hemaal niet doen.
Dit is voor ons de eerste keer dat we zo verwaaid liggen.
We maken wel zeiltochtjes naar de PREIKESTOLEN in het Lysefjord, Jorpeland, Skudeneshavn en Kvitsnoy.
Alleen missen we het zonnetje daarbij.., dat is een beetje pech...
Maar we zijn niet de enige met dit probleem.
De groep Hollanders die naar huis wil, wordt steeds groter.
Gezellig is het wel, het schept een band.

Alleen Joop kan helaas niet blijven om het juiste weer voor de terugreis af te wachten.
Hij gaat weer met het vliegtuig terug.

2 September - Egersund.

Er is nu een klein gaatje met Westenwind 5-6 in het frontensysteem.
We varen alvast een stukje naar het zuiden.
We gaan naar Egersund. Dan is de kop er alvast af.
Het is prachtig binnen varen tussen de rotsen.
Je merkt alweer dat we zuidelijker zijn. Het zijn hier geen bergen meer.
Ze zijn althans veel minder hoog. De golven niet, die zijn wel heel hoog.
Rustig is de zee allerminst. Maar Elsa heeft daar geen moeite mee.
Als we Egersund binnen varen zie ik vanuit de verte al het Noors koninklijk motorjacht liggen.
Mooi klassiek schip uit 1939. Jammer dat Holland niet wat zuiniger op de Piet-Hein is geweest..!
Ik herkende het gelijk, omdat ik een paar dagen tevoren een reportage had gezien in een of ander Noors roddelblad. De kroonprins met gemalin deden Egersund aan.
Het hele dorp was uitgelopen, "Sensatie alom". Leuk om te zien.

4 - 5 September - Aankomst Thyboron.

Uiteindelijk hebben we maar een dag gewacht in Egersund.
Het noorden van Denemarken is eigenlijk wel een heel goede tussenstop.
Alleen kwam de voorspelde storm wat eerder op ons af.
En wij waren ook wat sneller dan gedacht.
5 uur in de morgen, dan is het nog pikdonker.
We hadden 35 afentoe 40 knt. wind op de meter.(Dat is windje 8-9)
Dat is lastig om een onbekende haven aan te lopen.
Maar het ging helemaal goed. Willem is gelukkig heel handig.
Alleen Thyboron heeft, buiten zijn ligging, niet echt iets aantrekkelijks.
Het is de ingang naar het Limfjord. En het feit dat we alvast weer 130 mijl in de goeie richting zijn gevaren.
En aangezien de storm voorlopig nog niet is geluwd gaan we gewoon even op verkenning in het Limfjord.

Hier moesten we wel weer even wennen aan de omgeving en vooral de hoeveelheid water onder de kiel,
die er juist niet was. Hier haal ik geen kabeljauw meer naar boven uit 80 mtr. diep water...
Het lijkt de Grevelingen wel. Ogenschijnlijk heel veel water maar het is amper een meter diep.
Dus; in de vaargeul blijven. En een zandbodem, geen keien en rotsen meer, wel een mooi glooiend landschap.

7 september - Lemvig.

Leuke plaats, én feest omdat de stad 750 jr. bestaat.
Ook hier zie ik al van verre het Koninklijk motorjacht liggen maar dan van Denemarken natuurlijk.
Wat een gezelligeid! We mochten ze 's avonds met een groot vuurwerk uitzwaaien.
En wij hebben nog een dagje rondgewandeld.
Inmiddels is alom bekend onder de Hollandse zeilers dat er een hogedrukgebied nadert...
èn dat de wind de goede kant op gaat waaien.
Dus we gaan nu echt naar huis.

9 september.

Woensdagmorgen 10.30u. vertrek uit Thyboron voor de laatste 240 mijl.
Het wordt een overtocht uit een boekje. Geen enkel probleem, niemand ziek, helemaal goed.
Een mooie heldere nacht op zee met maan en sterren is altijd een belevenis.
Achteraf zijn we heel blij dat we "even" gewacht hebben op de goede windrichting want dat is toch wel heel comfortabel, gaan we vaker doen! Daarbij nog even een mooie spreuk :
WIE TIJD HEEFT, HEEFT ALTIJD GOEDE WIND....

10 September - Vlieland.

Om 21u. 's avonds net bij het vallen van de avond komen we de haven van Vlieland binnen.
Nog net geen 35 uur hebben we er over gedaan.
Dit is ook alvast een beetje thuiskomen...

De volgende dagen gaan we lekker rustig naar huis varen.
De wind zit nog steeds in het noorden en N.O.
Dus gaat het natuurlijk weer hard.
Zaterdag Enkhuizen. Lis komt gezellig met Janneke en Juul, mét de trein.
Heerlijk om die kinderen na 4 maanden weer te zien.
Juul (bijna 2) loopt al heel volleerd met de landvasten te slepen, weet precies waar het over gaat,
let ook goed op dat opa de boeien met rust laat.
en zo zeilen we zondag tot Amsterdam met de gennaker en liggen we zondagmiddag al in Haarlem.

Nu zijn we bijna thuis, Willem vaart en ik kan even rustig de slotbeschouwing overdenken.
We genieten weer van het Hollandse landschap Thuiskomen is ook heerlijk.
Dan kun je pas zeggen dat het een mooie reis is geweest.
En dat was het. Een hele biezondere!.
Het gevoel van dankbaarheid is groot dat we dit allemaal hebben mogen doen.
We zijn ook blij dat we niet alles samen gedaan hebben, maar de belevenissen en wat we allemaal gezien hebben konden delen met Leo en Robert, Frans, Guido en Gerthe, Joop en Frits.
En ik ben natuurlijk ook heel blij met mijn broertje Eduard, (de webmaster), die de hele tocht zo mooi en duidelijk in elkaar geknutseld heeft.
Onze dank aan jullie is groot !!

Na 4836 mijl varen,(bijna 9000 km.) waarvan 510 motoruren zijn we weer veilig thuis en kunnen alleen maar zeggen;
Het was Mooi, Heel Mooi, Fantastisch eigenlijk.

Met een hartelijke groet van
Willem & Els.




24 August 2009

Fjord - Noorwegen


Bessaker - Stokksund - Kongensvoll
12 - 13 - 14 augustus.

We komen alweer naar het midden van Noorwegen.
Hier heb je nog veel de "Rorbu" visvakantie huisjes waar bussen,
veel uit Duitsland, met enthausiaste sportvissers naar toe komen.
Zelfs met diepvriesaanhanger achter de bus.
Terwijl er maar 12kg. zelfgevangen vis p.p. uitgevoerd mag worden.
(Daar zit ik natuurlijk ook al dik overheen..)
Maar zodra we nog wat meer naar beneden varen richting FjordNoorwegen
wordt de visgekte minder, of anders.

Kristiansund - 15 augustus.

Misschien komt het ook doordat we nu wat meer in de bewoonde wereld komen.
Het was de bedoeling dat we Bacalao (klipvis) in de stad zouden gaan eten.
Maar we hadden het zonnetje zo heerlijk in de kuip bij de borrel,
een betere terrasplek kon er onmogelijk zijn.
Klipvis is op de rotsen gedroogde kabeljauw, en Bacalao is dé specialiteit van Kristiansund.
Maar ik kan het zelf ook heel goed maken, alleen vanavond niet, beetje teveel werk.
Dus voor een keertje fish&chips van de markt op ons eigen terras.

Molde - 16 augustus.

Vanmiddag nog in het zonnetje een half uurtje stil liggen drijven met het vishengeltje uit.
Vanavond regent het....
Jammer, want Molde is een prachtige stad met overal bloemen en vooral rozenperken.
Het is een goede reden om vanavond uit eten te gaan!

Ålesund - 17 augustus.

Afgelopen nacht voor het eerst onweer meegemaakt deze reis.
We lagen gelukkig in het centrum van Ålesund en niet op open water.
Er was een klap bij, zo giga, dat, volgens Willem, nú nog mijn nagels in zijn rug staan.
Ik was niet bang, ik schrok alleen wel een beetje erg.
Omdat de aluminium boot alshetware een kooi vormt, ben je daar binnen veilig..
Alleen de apparatuur kan er aan gaan, dat is dan pech.
Er kwam wel een enorme hoeveelheid water naar beneden, maar 'snachts is dat ook niet erg.
Dan is de boot weer lekker opgefrist.
We moeten nu even echt goed naar het weer kijken want we komen in de buurt van de WestKaap en daar willen we niet meer dan windkracht 3 bij hebben anders worden we echt misselijk.
Zonder wind is het door de deining en golfslag door de enorme diepteverschillen en de valwinden al ontstuimig genoeg.
Hier is het waar "de wrakken opgestapeld op de zeebodem liggen".

Statt Landet "de Westkaap" - 18 augustus.

We gaan ervoor!!
Het is een heel mooie route tussen de hoge bergen met overal prachtige watervallen.
De zon schijnt, ruime wind 1-3. Een makkie wordt het.
En als we rond zijn drijven we lekker voor de wind, vissend natuurlijk,
naar het mooie kleine eilandje SILDA.

Floro - 19 augustus.

Een hele levendige haven met veel veerbootverkeer, Hurtigruten en cruiseschepen.
Floro zelf, doet een beetje ingeslapen aan zoals veel kleinere plaatsen.
Behalve het Quality hotel. Daar is het een drukte van belang.
2 Bussen toeristen, die de fjorden gaan bezoeken en ook veel zakenmensen.
Het staat ook op een mooie plek aan de haven en heel gezellig om te gaan eten.
Wel heeft de Noorse Redningsselskapet (de Noorse KNRM) hier een heus winkeltje.
Hier kan ik fijn een nieuwe havengids scoren. Een boekwerk met ruim 500 havens en ankerplekken.
Gratis voor alle leden en ook voor de leden van hun Hollandse collega!
Maar, er is storm op komst. Voor het eerst in drie maanden overwegen we om
een dagje te blijven liggen. We doen het alleen niet omdat we weer zo'n leuk klein eilandje ondekt hebben.
Even een uurtje stampen met tot 35 knt. wind om de oren.
maar dan liggen we heerlijk uit de wind bij een heel bosrijk eiland, even lekker wandelen!
SVANOY in het Sunnfjord was dat. - 20 augustus.

Nog een ankerplek en dan zijn we in Bergen.
Nyhopsvågen - 21 augustus.

Heel mooi, rustig en stil. Klaterende watervalletjes, zingende vogeltjes en verder niets.
Zulke CD'jes kun je kopen als je erg in de stress bent of niet slapen kan.
Had ik die mooie geluiden maar opgenomen want....

Bergen - 22 augustus.

Misschien wel de mooiste stad van Noorwegen maar... wat een drukte.
We liggen in het centrum en tegenover de markt
Hier gebeurt het overdag maar 'snachts gaat er nog een tandje bij.
We boffen want het is zaterdag! Overal "BIG PARTY" om ons heen.
Ook op de boot naaast ons wordt heftig gefeest en gezongen tot zeker 4 uur.
Meefeesten is ook niet direkt een optie want het gaat alleen om de hoeveelheid alcohol en niemand is meer aanspreekbaar.
Ik kan echt niet slapen...is niet zo erg, dat kunnen we inhalen.

Hartelijke groet van
Els & Willem.



Van de Lofoten richting Zuiden

De Lofoten, Zaterdag - 1, Zondag- 2 augustus.

Nusfjord.
Het is zulk prachtig en rustig weer. We bekijken de rest van de Lofoten ook nog maar rustig op ons gemak.
Nusfjord is zo'n heel mooi piepklein, beschut natuurhaventje, omgeven door steile bergwanden.
Vissersdorpje door de eeuwen heen. Een monument op zich.
Een kompleet museum.
Er staan veel "Rorbu"huisjes. Dit zijn vissershuisjes die in de zomer als vakantiehuisje verhuurd worden en in de winter door de vissers van de vaste wal
gebruikt worden als woonverblijf in het kabeljauwseizoen.
De barometer loopt gestaag omhoog, alleen, er is vrijwel geen wind.
Ideaal om te wandelen. Ook omdat de omgeving zo mooi is.

Maandag - 3, Dinsdag, - 4 Woensdag - 5 augustus.

Reine.
Een van de mooiste plaatsen van de Lofoten.
We voelen ons wel bevoorrecht dat we allemaal met de boot kunnen bezoeken.
Maar ook zonder boot, een heel biezonder vakantiegebied.
Hier hebben we de fietsen opgetuigd en hebben 2 dagen rondgefietst.

Donderdag - 6 augustus.

Landegode.
Rustig tukkerend op de motor, afentoe de genua bij, afgewisseld met vissen
laten we de Lofoten achter ons.
Richting Bodo maar het wordt Landegode.
Een van die mooie eilanden voor de kust van Bodo.
Een eiland waar we tot laat in de avond gewandeld hebben bij volle maan.
Op elke hoek een baai met een zandstrand.
Er wonen nog geen 100 mensen.
Wel een kerk geen kroeg.
Daarom worden de mensen er toch wel oud.
De laatste begrafenis vond plaats in 2007.
Als ik zo de grafstenen bekeek wordt je toch wel oud.
Verschillenden; geboren 1838 - overleden 1949.
De maan komt op. Er is weer schemering en het wordt al weer een beetje donker 'snachts.
Het eiland, met z'n baaien, lagunes en zandstranden ligt er prachtig bij.

Vrijdag - 7, Zaterdag -8 augusus.

Stott - Luroya.
Doordat we steeds toch weinig wind hebben wordt er wel weinig gezeild maar is daarentegen ideaal om te vissen. Het stroomt hier nog behoorlijk.
Er zwemt in deze omgeving heeelveel kabeljauw.
En hoe zuidelijker we komen hoe minder dat wordt.
Dan wordt het veel meer koolvis, wijting, makreel en haring.
De Barentszee is de kraamkamer van de kabeljauw.
Ze zwemmen wel een eind naar het zuiden maar de Lofoten is het centrum, door de eeuwen heen,
van de kabeljauwvisserij, met name ook heel veel stokvis.

Willem had gisteravond wel een visverbod uitgevaardigd.
Ik had er n.l. 5 in een half uur tijd..
En die jongen wil ook wel eens even rustig zitten.

Zondag 9 augustus.

Tjotta.
Niet vissen dus...
Totdat Willem me op een grote zwerm meeuwen op het water wees.
En dat betekend dat er vis zwemt!!
Er zat ook een man vanuit zijn rubberboot te vissen.
Willem haalt het gas eraf, de man zwaait uitbundig, wij ook natuurlijk.
Hij houdt trots de vis omhoog die hij net gevangen heeft.
Het was een Hollander. Van ons had hij dat allang gezien aan de vlag.
Even een praatje maken, van waar kom je vandaan en waar ga je naar toe.
Hij kwam uit Gouda, had nog een boot liggen bij de W.V. Elfhoeven in Reeuwijk.
Blijken wij die een aantal jaren geleden geschilderd te hebben.!!
Zijn naam: Nico Both, de witlofkweker. Tegen z'n broer Leo hebben we jaren schakel gezeild!!
Hoe is het mogelijk, zo'n groot land met zoveel water.
In de wijde omgeving niets of niemand te zien,
kom je toch gewoon bekenden tegen.
Ondertussen had ik natuurlijk toch m'n hengeltje in het water.
En wat gebeurt er...
Héél heftig beet, zo zwaar dat ik 'm niet zelf binnen kon draaien.
Gelukkig was Nico goed uitgerust want zo'n kabeljauw heb je niet zomaar uit het water.
Zelfs aan een schepnet heb je dan niks. Daar heb je een grote haak voor nodig.(ik durfdeniettekijken...)
Nico had 'm met een greep te pakken en daar lag hij in de kuip.
1 mtr. lang en zeker 15 kg. Een nieuw rekord!!
's Avonds in het haventje van Tjotta liep ik even rond te kijken waar de visschoonmaakplaats was.
En dan zijn er gelijk mannetjes die heel behulpzaam zijn.Er gebeurt weer eens wat.
We zijn heel vaak de enige gast. Willem hoefde ook gelijk niets meer te doen.
Alleen opletten en kijken. Want zo'n groot beest ga je toch weer heel anders te lijf.
In mooie moten, filets en soepstukken kreeg ik hem weer terug. Veel van geleerd
en de diepvries zit inmiddels al aardig vol!

Maandag, 10 augustus.

Het eiland Torget, met de berg Torghàtten.
De berg met het gat erin.
Op de heenweg hebben we daar al foto's van gemaakt.
Nu maken we gewoon even tijd voor de wandeling met klimpartij omhoog.

Er is ook een piepklein haventje.
Hier vandaan kunnen de het eiland rondwandelen, naar boven klimmen, door het gat wandelen en aan de andere kant weer naar beneden.
Een hele biezondere wandeling met spectaculaire vergezichten van bovenaf. en naar weerskanten van de berg.

Dinsdag, 11 augustus.

Voor het eerst sinds weken regent het een beetje.
We gaan toch varen want het is zo ongelooflijk stil op het water en het waait ook niet.
Binnen kunnen we ook alles overzien.
Als het droog is gaan we even vissen voor de gezelligheid en de afwisseling !!
En als we 's middags in Rorvik aankomen schijnt de zon en zit ik weer te bakken
met m'n cappucinootje erbij .in de kuip.
Ondertussen maakt Willem de vissen schoon en tovert er weer mooie filets van.
Die gaan fijn de vriezer in, vanavond eten we een tournedootje voor de verandering.

We zijn weer helemaal bij !
Hartelijke groet van
Els & Willem.





Terug naar de Noorse kust.

Longyearbyen, Dinsdag, 21 juli.

Alles wordt in orde gemaakt voor de terugreis.
Geweer inleveren.
Proviand voor een week inslaan.
Makkelijke hap voor onderweg voorbereiden.
Hier is het mooie weer voorbij.
Er ligt sneeuw op de bergen. Het is nu -1 gr.met een pittig windje erbij.
Morgen vertrekken we richting Bereneiland.
Dat doen we met een tussenstop in de Stormbukta.
De laatste ankerplek op het Zuidelijkste puntje van Spitsbergen.
De Stormbukta doet zijn naam echt eer aan. Het waait er snoeihard en koud...

We hebben het over woensdag - donderdag en vrijdag .
Daar schrijf ik maar niet teveel over.
Het ging allemaal goed. De windrichting was prima.
Uit het Oosten, dus halve wind.
Alleen de windsterkte, 6-7-8. Dat was meer dan genoeg....
Er was niets aan de hand. Maar afentoe deed ik wel eens een schietgebedje.
Bij deze wind gaat alles zo tekeer. Je kan alleen maar hopen en bidden dat alles heel blijft.
Die Barentszee is zo groot en er is helemaal niemand, geen boot te zien.
Dan besef je pas goed hoe nietig we eigenlijk zijn..
We konden wel lekker binnen konden blijven met de deur dicht.
Binnen kunnen we alles goed overzien. De stuurautomaat staat erop.
Die is vanaf de kaartentafel bij te sturen en de AIS op de plotter laat zien wie er nog meer
onderweg of in de buurt zijn. zijn.
Want bij windkracht 6 -7 afentoe 8 doe je echt niet veel meer. Eten dus ook niet.
Bij een slokje water stopt het.
Behalve bij Guido. Die eet alles wat hij te pakken krijgt, incl. de chili die nog over was.
Rond Bereneiland was de wind heel erg maar daarna ging het een stuk beter.
Even nog wat dikke windvlagen weggewerkt.
Toen bleef er een mooie oostenwind over, met een blauwe lucht en een zon die nèt niet onder ging.
En hebben we in rekord tempo 251 mijl naar Torsvåg in 34 uur gezeild. Makkie...

Zaterdag, 25 juli
De zee werd steeds rustiger. We konden weer buiten zitten.
De muts ging af, handschoenen uit, shawl af, laarzen uit, zeilpak uit
Een mijl voor de haven van de Torsvåg ging de wind er helemaal uit.
Het was prachtig om zo aan te komen.

Zondag, 26 juli.
Na 4 dagen niet uit de kleren te zijn geweest was dit helemaal heerlijk.
De lange onderbroeken, wolletjes, beresokken, hup alles op een hoop en onder de douche.
Het was pas 6 uur maar al lekker warm.
Een uur later, allemaal schoon, konden we buiten ontbijten!
De korte broek kan weer aan!
Rustig terugvaren naar Tromso. Het is zonnig en warm.
Daarmee zijn alle ontberingen ook gauw vergeten.
De vloerverwarming gaat voorlopig weer even van de lijst.
Misschien wordt het wel airco...
Het was afentoe even doorbijten maar het gevoel dat we op Spitsbergen geweest zijn
op eigen kracht en kiel geeft veel voldoening.
We zijn met z\'n allen dan ook heel tevreden over ons zelf dat het allemaal gelukt is.
En vrijwel geheel volgens plan.
Het is ook goed dat we steeds met z\'n vieren aan boord waren.
Het is gezellig en je hebt steun aan elkaar.
Het is heerlijk varen hier langs groene bergen en bossen, vangen en passant nog 2 kabeljauwen.
De bergen op Spitsbergen kennen geen groen, hoofdzakelijk steenkoolzwart en sneeuwwit.
Het is er anders mooi. Het is een oer landschap Onbeschrijflijk mooi en heel biezonder dat we
hier zelf konden varen en dit mochten beleven.

In Tromso is het 31 graden
We moeten 30 graden overbruggen. Maar het voelt wel errug lekker.

Maandag 27 - Dinsdag 28 juli.
We gaan nu iedere dag een stukje zuidelijker.
De watertemperatuur is al 15 graden.!!
Daar kan in gezwommen worden.!!
Dat gebeurt 's morgens om half 8 reeds.
Guido duikt er spontaan in. Gerthe doet alleen 'n dipje.
Willem durft helemaal niet en ik begin met 1 rondje om de boot.
Dit is een hèèl ander vakantiegevoel !!

Woensdag 29 - Donderdag 30 - Vrijdag 31 juli.

De Lofoten zijn echt prachtig. Het is zonnig, weinig wind.
We zeilen af en toe. Afgewisseld met een viskwartiertje voor de meisjes,
tuffen we rustig tussen de eilanden.
Gerthe heeft nu gelukkig inmiddels ook zelf haar eigen hengeltje gekregen...
En dat werkt!!!


Svolvaer - Store Molla - Kabelvag - Henningsvaer
en Stamsund.
Hier gaan Guido & Gerthe van boord.
Ze varen met de Hurtigruten terug naar Tromso om zich in het vliegtuig naar Oslo alvast mentaal
voor te bereiden op hun volgende Zweedse wandelvakantieplan avontuur met hun jongens ( Ze hebben er samen 5)!!!

Het is even wennen dat we weer samen zijn...
Maar ook dat lukt!!

Met een hartelijke groet van de Elsa.



20 July 2009

Het verre Nooren....


Vrijdag, Zaterdag, 10-11 juli.

Even een paar rustige dagen in Longyearbyen.
Gezellig restaurantje gevonden.
En... ja,ja, ik heb eindelijk WALVISBIEFSTUK gegeten!!
Het lag opeens op mijn bord, ik zou het zelf noooit bedacht hebben..
maar ik moet bekennen; dat het eigenlijk heel lekker is!
Het lijkt toch het meest op een heel malse tournedeau

En dan de jongens uitgezwaaid.
Leo voelde zich bezwaard dat dat om 3 uur 's nachts moest gebeuren.
Maar dat gevoel had ik helemaal niet.
Kopje thee gezet. en ik zat in m'n ponnetje buiten in de kuip.
Met de zon hoog aan de hemel, ik moet echt m'n zonnebril op!!.
Het is bladstil en gewoon warm. En zo mooi, bijzonder en raar tegelijk.
Dus Leo hoefde zich echt niet bezwaard te voelen.

En dan; wasjes draaien, boenen, stoffen en dweilen.
Ook nog een beetje rondfietsen in Longyearbyen
en weer een boel proviand inslaan.
Zelfs naar de kapper ben ik geweest.
Het is wel een beetje enthousiast geknipt, veel te kort geworden.
Volgens m'n kleindochter Janneke heb ik nu gewoon 'n zeehondenkapsel!
Ik geloof dat ze gelijk heeft.
Als Guido en Gerthe er zijn gaan we in noordelijke richting.
en dan zijn we weer geheel selfsupporting. Uit eten gaan is er even niet meer bij!
en douchen doen we voorlopig ook niet meer.

Zondag, 12 juli.

We hebben er zin in!!
Het is prachtig helder en zonnig.
En de wind zit ook nog eens in het oosten.
Guido is niet te houden. Die kan eigenlijk alleen maar wedstrijd zeilen.( 4x Ned.kampioen 470,
2e bij de Europesche kampioenschappen. En deelnemer aan de olympische spelen in L.A. '84.
Dus... moet eerst alles maar eens fatsoenlijk getrimd worden

Die jongen moet je gewoon lekker z'n gang laten gaan.
We zien één boot in de verte zeilen dus hij heeft gelukkig wat om handen.
Het zijn Belgen met echt een heel mooie boot alleen niet zo snel.
Ik denk dat wij bijna 2x sneller zijn dus we hebben 'm zo te pakken.
Met 8.5 - 9 knt. stuiven we over ze heen. Het is bijna gênant, ik zit me gewoon te schamen.
Ter compensatie heb ik maar een serie heel mooie foto's van ze gemaakt.
Daar gaan we ze blij mee maken! We komen ze nog wel een keer tegen want ze gaan ook naar NY-ÄLESUND.
Maar daar zijn we voorlopig nog niet. Dat is nog 3 dagen weg.

Maandag, 13 - Dinsdag 14 juli.

Zon en overal waar je kijkt besneeuwde bergen en gletsjers. Het is bijna saai van mooiheid....erg hè.
Alleen de wind is op. Het is spiegelglad. Windkracht 0, afnemend..
Dan ontdekken we een walruskolonie in de Forlandsundet.
Het zijn er wel meer dan 20.
Ze zonnen, stoeien en badderen er lustig op los.
Met de rubberboot gaan we even op bezoek bij ze.
Dit moet even op de foto. Want fotogeniek zijn ze!
De gletsjers die we tegen komen zijn inmiddels ook niet meer te tellen.
Nog steeds is het heel zonnig, een rustig windje met af en toe een vlaag maar daar houdt het echt mee op.
Het wordt, hoe noordelijker we komen wel steeds kouder. Dat we een koelkast in de boot hebben is echt onzin. De buitentemperatuur is, als je achter het roer staat, nu lager dan in de koelkast !
Maar mijn plek is natuurlijk uit de wind, in het zonnetje, onder de kap..!

We vinden de mooiste ankerplekken. Gaan 's avonds met de rubberboot nog uitvaren tot dicht onder de gletsjer.
Of naar de wal (geweer mee!) om te wandelen.
En de zon blijft maar schijnen.
Het is een prachtige avond in het Magdalenefjord.
Tijdens de ondekkingstocht op de vaste wal worden we aangevallen door de meeuwen.
Er zitten overal nesten natuurlijk.
Ook hier een gedenkteken ter nagedachtenis aan de ontberingen van de walvisvaarders.

Woensdag 15 juli.

Het doel: We gaan de 80e Breedtegraad aantikken!!
Daar houdt de kaartplotter op.
Vanmorgen voor het eerst deze week wat bewolking en mede daardoor ook extra berekoud.
Alleen hebben we nog geen beer gezien! Het blijft bij een enkele orca, zeeleeuw/hond en beluga's (witte walvissen)
En dan om 11.50 u. staat er op de GPS : 80.º01.40' N. en 10 º45.55' E.
We zijn er!!
We zeilen lekker aan de wind en gaan nog even door tot 80 º 05.N.
Wij zeilen n.l. al weer lekker in de zon en de bewolking hangt boven land. Moeilijk; gaan we terug of niet..?
Er is nog geen pakijs te bekennen.
Maar met algemene stem wordt nu besloten; We gaan aan de terugreis beginnen.
Het is een mooie wind, N.O.3, en koers voor de Gennaker.
Hierbij kan ik rustig cake bakken en computeren.
Guido en Gerthe houden elkaar lekker warm achter het stuur maar
Elsa kan het makkelijk alleen af op de stuurautomaat......!?
Willem geniet van de Linda maar is met de PinUp girls in slaap gevallen.

We gaan voor anker in de Smeerenburgbukta bij Amsterdamnoya.
Om te zien wat de Hollandse walvisvaarders achtergelaten hebben.
We gedenken ze nog even bij het monument wat in 1906 in opdracht van Koningin Emma in ere is hersteld.

Donderdag 16 juli.

Het wordt een goeie zeildag.
De wind zit in het Noordwesten.
En vandaag vinden we dat heerlijk.
De gennaker gaat er ook nog bij.
Het begint met een windje 4 en het eindigt met 6-7 als we het Kongsfjord
naar NY-ÅLESUND in stuiven. Met af en toe 10 knt. op het log !!
NY-ÅLESUND is een dorpje met 25 inwoners. In de zomer komen er +/- 100 bij.
Maar dat zijn uitsluitend wetenschappers en studenten.
Die hier onderzoek doen naar alles wat leeft, groeit en bloeit.
Maar ze komen wel van over de hele wereld hier naar toe. Ook Hollanders natuurlijk.!!
Er is een souvenirwinkeltje met drank, chips, snoep, sigaretten, condooms en maandverband.
Verdere levensmiddelen zijn hier niet te koop.
De winkel is maar een paar uur per week open... én als er een cruiseschip komt.
Wel, als je binnen komt, schoenen uit!! En het is er heel druk!!
Er is een "bedrijfskantine" annex mensa waar iedereen komt eten. Allemaal op sokken !!
Heel gezellig. Ook wij als gast "mochten" mee eten
Hier is ook het meest noordelijk gelegen postkantoor ter wereld!!

Vrijdag 17 juli.

Het haventje is zo klein dat we 's middags verzocht worden weer rap te vertrekken
na een saluut gebracht te hebben aan alle gedenkstenen van ondernemende pioniers.
Hier wandelen de rendieren met ons mee!

Er is een cruiseschip in aantocht met 2800 passagiers...
We wilden eigenlijk nog wel even blijven om dit schouwspel mee te maken.
Want er is maar een klein steigertje om met de rubberboten aan de kant te komen.
Het schip zelf gaat voor anker want dat kan helemaal niet langs de wal.
Maar helaas.. We moeten gaan varen.

Zaterdag, 18 juli.

Krossfjord - Lilliehookfjord - Móllerfjord..
De mooiste fjorden met de grootste gletsjers aan alle kanten om ons heen.
Gigantisch en overweldigend....eigenlijk niet te beschrijven.
Om stil van te worden...
We ankeren in het Móllerfjord bij het Lloydshotel.
Een optrekje van 3x3 m2. Wat vol hangt met snuisterijen, aandenkens en vooral naambordjes van schepen.
Van de Elsa komt het stempel erbij op een mooi plekje en natuurlijk ook in het Logboek.
Maar er is iets aan de hand... Van uit de verte zitten we wel te gissen. Is het sneeuw of ijs...
Je gelooft het niet. Het zijn deftige hangtafels gedekt met lange witte kleden..
En opeens ruiken we de barbeque..! Nu zien we dat er mensen aan wal gebracht worden met rubberboten
Ze komen van een cruiseschip wat voor anker ligt.
Wij ook voor anker natuurlijk en even gedag zeggen.
Die barbeque uitnodiging hebben we zo te pakken natuurlijk..
Het geheel wordt omgeven door 4 ijsbeerwachten.
Maar wat loopt er in het midden... een IJsbeer.
Guido gaat er gelijk op af met z'n geweer. Alleen is het zonde om te schieten want er zit een schattig meisje in.
Tot algeheel vermaak van de gasten.
Omdat er natuurlijk weer veelteveel eten is komen wij niet zonder een flinke doggybag weg.
Komt goed van pas want we zijn al weer 9 dgn. onderweg, zonder iets te kunnen kopen.

Zondag, 19 juli.

Overal nu ook ijs om ons heen.
En geen schotsen meer maar hele bergen.
Het is serieus uitkijken en opletten geblazen.
We hebben nu echt een ijswacht nodig want anders krijgen we van die Titanic taferelen.
Dat is nou ook weer niet nodig.
Maar we hebben er mooi rustig weer bij dus dat gaat allemaal goed.
's Avonds gaan we voor anker bij een strandje in de Eidembukta met 20 walrussen.
Het zijn wel gezellige beesten die graag dicht bij elkaar blijven. Leuk om naar te kijken.

Maandag, 20 juli.

Oef, er staan vanmorgen 39 knt. wind maar wel uit het Noordwesten, dat is ruime wind!
Maar met 2 reefjes en de kotterfok hebben de jongens er wel weer zin in.
Dan zijn we eind van de middag weer in Longyearbyen.

We zijn weer onder de mensen.
De laatste dagen hebben we meer walrussen dan mensen gezien!, ook heel interessant.
We hebben wel geboft met het weer en vooral met de wind om die 80`N. te halen.
Heen Z.West en voor de terugweg N.West.
En 'n snelle Elsa !!

Tot ziens weer,
Hartelijke groet van de Elsa bemanning.





11 July 2009

De fjorden vanuit Longyearbyen


Vrijdag en zaterdag, 3-4 juli.

Longyearbyen,
In de zon op het terras met een cappuccino
en wel in m'n Hemdje hè !!, meer niet.
Frans gaat wel rendierlederen pantoffeltjes kopen want; klein nadeel,
de bootvloer is echt te koud.
De C.V. is perfect maar ik heb 2 pr. sokken nodig.
Aangezien de buitenwatertemperatuur maar net boven het vriespunt is
missen we de vloerverwarming wel héél erg...
Dat kan weer een nieuw project worden voor de komende winter....

De witte wijn en de rosé die onder de vloer vandaan komen
zijn daarintegen wel weer prachtig op temperatuur.
De rode wijn dompelen we voor gebruik 5 minuutjes in warm water.
En zo redden wij ons wel.

Zondag, 5 juli.
We zeilen op de genua , heel rustig, naar de gletsjer in het Tempelfjord.
Dan is het wel weer heel fris.
Daar komt gewoon een koude wind vanaf.
Wel mooi dat je daar zo (bijna) tegenaan kan varen.
Tegen de avond gaan we voor anker in de Bjonahamna.
De jongens moeten weer nodig van boord.
Met het geweer in de rubberboot op berenjacht.
Het is heerlijk om het allemaal te bekijken.
Laat mij maar rustig met m'n vishengeltje aan boord.
Maar er moeten "nodig" schietoefeningen gehouden worden.

Maandag, 6 juli.

We bezoeken de Pyramiden in de Billefjorden.
Er is helemaal niks fraais te bekijken.
Het is een Russisch mijndorp wat in 1998 plotseling verlaten is.
Het is dat we even de benen kunnen strekken.
Maar verder.. ik weet niet wat ik erover moet vertellen.
Het is een enorme bende.
Gelukkig is de achtergrond een prachtige gletsjer met veel
drijfijs ervoor. Dat is heel wat leuker om doorheen te slalommen.

Het is nu 23.30 u.
Windstil en warm in het zonnetje
De jongens zijn nog druk met zonnebrand in de weer.
Leo ligt gewoon te verbranden.
Frans overweegt om z'n slaapzak op het voordek uit te rollen.
Dan kan hij de hele nacht in de zon liggen.
Heeft de sukkel alleen maar aftersun meegenomen...
Op welk tijdstip moet je dat hier in vredesnaam gebruiken.
Maar morgen komen er wolken.
Er kan ook zomaar nog een pak sneeuw vallen, is ook leuk.

Dinsdag, 7 juli.

Maar dat gebeurt (nog) niet.
Pas tegen de avond komt er wat bewolking.
We zeilen rustig langs de kust van het ISFJORD richting BOREBUKTA,
De jongens zitten een beetje te ouwewijven met elkaar.
Geeneen let er echt op als ik opeens een brede witte streep in het water zie, héél dichtbij.
Ik kijk goed, dat is IJS. Een groot veld Drijfijs!!.
De jongens moet ik tot de orde roepen, kunnen nog net bijsturen en hèhè, dat gaat maar net goed!!

Vanaf de ankerplek gaan Willem en Leo met de rubberboot op verkenning.
Ik ga echt niet mee want ik heb gelezen dat hier een berenpad loopt.
Ze komen helemaal enthousiast terug. We hebben het geweer nodig!!
En de verrekijker, fototoestel en voer....!?
En ik moest mee want het was niet eng.
Er waren n.l. helemaal geen beren maar zeeleeuwen.
Overal op het ijs lagen ze te zonnen.
Was heel leuk om te zien.
We konden ook tot ver in het pak/drijfijs varen.

En ondeugend rond de rubberboot zwemmen en duiken, gewoon lekker spelen.

Achteraf was het voor de beer een makkie geweest om wandelend/zwemmend ons een bezoekje te brengen.
Maar hij heeft het nièt gedaan. We hebben hem nog niet gezien.

Woensdag, 9 juli.

De hele dag lekker gezeild naar de Russische mijnnederzetting BARENTSBURG.
Hier wordt de Russische gastenvlag in het want gehesen. We wandelen de houten trappen ophoog.
269 treden.
En dan zijn we boven..Tja, wat moeten we hier nu weer van denken. Beetje troosteloos allemaal.
Het museum is nog wel het bekijken waard.
De souvenirwinkel in het hotel. Russisch sfeertje hoor.
De bar en het restaurant zijn helaas gesloten. Maar alles maakt toch een desolate armzalige indruk.
Het leukst wordt het als we weer terug zijn op de boot.
Dan zwemt er zomaar een hele groep witte walvissen (Beluga's) langs!
Een fascinerend gezicht!

Donderdag, 9 juli .

Terug naar Longyearbyen met 23 knt. wind ruim en in de rug.
lopen we afentoe 9.2 alleen op de genua..
De jongens kunnen nog even lekker zeilen en dan morgen weer naar huis.
Het zal stil worden aan boord....
Maaaar, dat duurt maar even!!!
Want zaterdag komen Guido en z'n vriendinnetje Gerthe.

We moeten even afremmen!!!
want we spotten opeens nog een intiem badderend walruspaar.
Heel knus en dicht bij/op elkaar.?!?..

En kòùd dat het is vandaag!, het regent afentoe lekker.
Dat is allemaal voor het ware Spitsbergen gevoel. Je moet wel weten waar je geweest bent natuurlijk...
We hebben het allemaal koud, behalve Leo.
Hij heeft nog niet de hèlft van al z\'n warme spullen aangehad die hij bij zich had!!
Maar we gaan nu pas naar het noorden....

Even nog de Sysselmannen.
Ik heb wel een foto gestuurd omdat het leuke jongens zijn.
Maar hier de functie beschrijving;
Politiemannen is een groot woord.
Het zijn eigenlijk de toezichthouders van heel Svalbard met een uitgebreide bevoegdheid.
Met de Gouvernor aan het hoofd. Maar... die is op vakantie.
Dus ik heb de jongens alleen nog maar een beetje zien spelevaren en dat ze gezellig uit vissen gaan .
Maar ze moeten er eigenlijk op letten dat ìk niet zomaar ga vissen....
Want dat mag dus helemaal niet....! Daar heb je òòk permisjon voor nodig.
En òòk om een fles whisky te scoren. (te mògen kopen)
En dat was nòg belangrijker.
We hebben het er wel druk mee.


Met een hartelijke groet van
de Elsa.




5 July 2009

Van Torsvåg naar Spitsbergen


Vertrek, zondag, 28 juni; 07.00 uur vanuit TORSVÅG

maandag, 29 juni,

18.00 uur.
  B E R E N E I L A N D ! !

Na zo'n anderhalf etmaal komt het in zicht.
Beetje spookachtig en mysterieus doemt het op.
We zijn blij dat we dat alvast bereikt hebben maar we gaan er niet stappen.

Frans trekt zich terug in het kombuis achter de pannen en..
tovert zomaar een fijne zalmschotel tevoorschijn.
Lekker eten en hup varen maar weer.
We willen verder.

Het is inmiddels wel 22.30 u. maar dat maakt niet uit.
Donkerder wordt het niet.
Het weer is goed, regelmatig dolfijnen om ons heen.
We varen op de Barentszee...ja,ja, het is heel biezonder.
Het weer is wel ieder uur anders, met name de wolken maar
alles gaat heel voorspoedig.

dinsdag, 30 juni.
nog een dagje, afwisselend motorrrren en zeilen.
En dan.....22.30 u. L A N D I N Z I C H T ! ! !
Spitsbergen, we zijn er!!!
Al gauw varen we tussen de eerste ijsschotsen.
Het ziet er ongelooflijk uit allemaal.
Mooi en indrukwekkend.

woensdag, 1 juli.
Om 02.00 u. gaat het anker erin.
We liggen in de Hornsund naast de eerste gletsjer.
Buiten is het wel héél fris maar binnen lekker warm en hééél gezellig!
Zo en nu eerst de Bubbels uit de kast!
Het is wel midden in de nacht maar de lucht is blauw,
de zon schijnt. Dit is wel een heel mooi moment.
Morgenochtend varen we het fjord verder in, op verkenning...
tussen de ijsschotsen door van de ene gletsjer naar de andere.
Het is waanzinnig! We weten nu waar we zo'n allemachtig eind voor gevaren hebben.

Een beetje jammer dat we dit nog niet met het thuisfront kunnen delen.
Nog even geduld mensen we maken alvast de foto's!
Het is prachtig, je weet niet wat je ziet!

We gaan voor anker in de Bellsund in de van Muydenbukta
en morgen op weg naar Longyearbyen..

Dan komen we onderweg 'n dikke, zonnende walrus tegen.
We remmen even af om hem te bewonderen.
En watdoetie? Voor onze neus laatie 'n enorme scheet!!
Ongelooflijk,, wat 'n lucht.....niet te filmen gewoon.
De walrus ligt lekker op z'n rug en het ziet eruit alsof ie
dubbel ligt van het lachen!! ( is waar gebeurd!!)
Dat we dat allemaal mogen beleven..

De gennaker(soort spi 140 m2) gaat erbij en Elsa gaat ervandoor...
We halen regelmatig ruim 8 knt.en dat bij windje 3.

En dan zijn we er opeens zomaar!!
Om 19.20 u. maken we vast in LONGYEARBYEN.
Aan een klein steigertje achter de cruiseterminal waar aan weerskanten met goed fatsoen een boot kan liggen.
Hier wilden we naar toe.
En nu zijn we er... Op 78'13. N.
Alles is prima in orde; water, elektra, prachtig nieuw sanitair.
Internet is er ook!

We zijn in de hoogst gelegen "stad" ter wereld met +/- 2000 inwoners.
Het is heel apart, maar mooi van lelijkheid..
Een grappige hoofd/winkelstraat maar voor de rest is het,
door de mijnbouw eigenlijk een grote gribus.
De volgende dag is er natuurlijk rust maar we hebben het best heel druk.
Met de organisatie van het aanmelden en uitvinden wat waar te vinden is.
De Sysselmannen, het geweer, belangrijk, belangrijk allemaal....
Maar wel leuk dat we hier op eigen gelegenheid gekomen zijn.
En nu dus ook zelf kunnen gaan en staan waar we naartoe willen.

Ja ja, ik ben nu een week met 3 mannen onderweg op deze weinige m2.
En dat is echt niet niks.
Het zijn schatten hoor, daar heb ik ze natuurlijk wel op uitgezocht.
Maar toch... Ieder heeft recht op z'n eigen voorkeuren, liefhebberijen,
(on)hebbelijkheden, + en - puntjes.
Zo ook hier aan boord.
Van Willem heb ik weinig last. Daar heb ik de gebruiksaanwijzing van
en als hij niet eet dan slaapt hij.
Leo zit het liefst buiten (te dromen), urenlang...
De wacht kan hem niet lang genoeg duren.
En Frans..., is de hele dag LASTIG maar altijd aan het zorgen en verwennen, mij in het biezonder!!.
Het kan hem niet gek genoeg zijn...
En als het wel te gek wordt, stuur ik ze gewoon van boord met z'n allen.,
Zo van, Hup nu eventjes wegwezen jullie, opzouten.
Maar eigenlijk is het een groot feest hoor!
We genieten met zijn allen!

Eigenlijk wil ik nu stoppen maaaar;
wat vang ik .... nieuw rekord!!
Een kabeljauw van 80 cm. lang...
We gaan nog even bedenken wat we daar voor leuks van gaan maken.

Tot de volgende keer! (Het is hier nog steeds heel mooi weer!!, afkloppen..)
Met de hartelijke groeten van
de Elsa.



27 June 2009

Naar Tromso!!


Zondag - maandag, 21-22 juni.

Van de Lofoten naar Tromsô

De eerste orca hebben we gespot!!
Jammer, net te ver weg voor de foto.
Grote staart uit het water, verschillende keren,
maar hij zwom van ons weg.
We zijn nu wel echt in Noord Noorwegen.

Het wordt steeds stiller om ons heen.
Je merkt en je ziet dat de mensen hier heel eenvoudig leven
Veel meer met en van de natuur.
Die rust heeft ook wel wat..
Er komen ook steeds minder jachthaventjes.
Een goed uitgeruste jachthaven wat wij normaal vinden
is hier zo maar niet . Ze worden in ieder geval steeds zeldzamer.
Met een vervallen steiger zijn we nu al blij.
Even van boord om de benen te strekken..
We kunnen wel voor anker gaan natuurlijk.
Maar we blazen nu de rubberboot niet meer op,
in TromsØ moeten we hem weer inpakken.
Want op zee willen we geen bootje in de davids hebben hangen.
We hebben ook al dagen geen jachtje meer gezien.
Gemiddeld zien we 2 boten per dag. 1 vrachtschip en de Hurtigruten, die zien we elke dag, de postboot, annex vracht en passagiersschip, merendeels vakantiegangers.
Ze prijzen zichzelf aan als zijnde "de mooiste zeereis ter wereld" te maken.!
Die doen wij nu dus ook voor een aardig deel.
Het is ook heel prachtig allemaal!
Nog steeds mooi zonnig weer met heel weinig tot geen wind.
Dus we zijn ook vaak motorrrrboot!.
We komen steeds hoger in het noorden en ik kan steeds meer uit doen, gaat goed!!.
Vandaag, lekker bakken in de bikini!!!

Dinsdag, 23 juni.

We naderen TromsØ.
De wind gaat er nu helemaal uit.
We varen al voor de stad maar 't is zo breed en maar 15-20 mtr. diep.
'n grote groep meeuwen zit en fladdert voor ons op 't water.
En dat betekent......VIS!! Het stroomt hier ook lekker hard, dus;
motor uit en de hengels erin. Binnen 'n half uur vangen we er 7 !!
2 gaan er terug. De rest is voor de Bouillabaisse.
Maar dat is nog teveel. Er kan nog wel 'n maaltje in de diepvries.
Er komen vast nog wel moeilijkere tijden....?! Je kan nie weten.

We hebben nog wel het een en ander te doen voordat het avontuur kan beginnen.
Het geweer krijgen we niet zo maar..
De Politie van Noorwegen en de Sysselmannen (Governor+helpers) van Spitsbergen
zijn het niet met elkaar eens.
Er heeft zich blijkbaar een wildwesttafereel voorgedaan.(gefluister in de wandelgangen..)
De regels zijn aan banden gelegd.
Nog maar heel kort geleden want ze veranderen nog elke dag.
Het lijkt erop of ze die op ons uit willen testen.
In TromsØ is het heel wat moeilijker geworden om het geweer mee te krijgen.
De individuele bezoeker aan Spitsbergen krijgt 'm nu zelfs in Longyearben ook niet meer mee.
(Wij dus) Er wordt geadviseerd 'n gids in te schakelen.
Maar dat willen wij niet.

Donderdag - vrijdag, 25 - 26 juni,.
Leo is inmiddels gearriveerd.
Er is inmiddels druk emailcontact met de Governor; Stein Tore himself.
Hij heeft ook nog het een en ander bedacht.

Er komen nog wat extra formulieren over de mail, invullen die handel!
Anders mogen we niet komen.
Maar Leo krijgt er aardigheid in, smeert hem flink wat stroop om de bek....
En ja hoor, met de volgende mail is \"de Permisjon\" een feit!
We zijn nu officieel welkom op Svalbard.
We mogen komen, we kunnen gaan!!
Het geweer staat in Longyearbyen op ons te wachten. Istie fijn!
Frans is er inmiddels ook.
Het is gezellig, de jongens hebben er onwijs zin in.
en ik vind het ook allemaal nog steeds heel leuk.

Zaterdag, 27 juni.

Met 500 ltr. water en 400 ltr. diesel moet het gaan lukken.
12 uur, alles geregeld, we gaan!
De wind waait afwisselend van hèèl zwak (motorrrbåt) tot afentoe 4
maar wel uit het noorden, voorlopig...
Omdat we nog motoren en tussen de eilanden varen kan ik nog even brood bakken en een quiche voor bij de borrel.
Maaaar, het laatste half uurtje voordat we bij TORSVÄG zijn is 't borreltijd!
Glas in de ene hand, hengel in de andere.
Wind is weg, motor gaat uit en..... binnen 10 miuten 2 mooie kabeljauwen!
We zitten weer goed voor vanavond.
't is dikke pret hier. De jongens hebben het druk....
Vissen schoonmaken en dan wordt het sjiek eten hier, helemaal leuk!
Ik doe nix en lig in 'n deuk.

Morgenochtend gaan we echt!!

Lfs, Elsa.



Van de Poolcirkel naar de Lofoten

Zondag, 14 juni.

Het is 'n beetje bijzonder vandaag!
We zijn over de helft van ons traject naar Tromsó.
We passeren de Poolcirkel en we gaan naar de gletsjer.
Genoeg smoesjes om gezellig 'n fles bubbels open te trekken.
's Avonds gaan de wandelschoenen nog aan om naar 't gletsjermeer te lopen.
Je hebt geen idee meer van tijd want 't blijft nu gewoon licht

Maandag, 15 juni.

We gaan naar INNDYR.
Leuke plek, mooi haventje, alleen pech, 't regent.

Dinsdag, 16 juni.

Op weg naar BODÖ.

Ik durf 't bijna niet te zeggen.... zucht...., we hebben 'n keitje getikt.
Ja, 't is heel erg en dom maar 't is gebeurd.
Ik heb m'n handen vol aan Willem want hij is heel boos op zichzelf.
Hoe heeft dit kunnen gebeuren....Grrrrr.
Tot overmaat van ramp blijkt dat de dynamo niet meer bijlaadt.
Wat kan dat zijn?? Bij démontage in de haven van Bodô blijkt ie te zijn overleden.
We worden allerhartelijkst ontvangen.
De lijnen worden door 3 man aangepakt en als ik vertel dat we 'n elektriker
nodig hebben staat er gelijk iemand met 'n auto en Willem kan zo instappen.
Ik blijf 'n beetje rommelen aan boord en er wordt alweer op 't raam getikt.
De man had ons vanuit z'n kantoor binnen zien varen en kon zich niet meer beheersen.
Wat de boot betreft.
Hij had zelf ook 'n Koopmans en wilde in Holland 'n Hutting (zeiljacht) gaan kopen.
Zelf heeft ie ook 'n heel leuk bedrijfje (onderdeel van).
Zeilen in de fjorden en vanaf de boot de berg op, naar boven lopen en dan skiën naar beneden.
Dat organiseert hij in maart en april. Moet te gek zijn voor de liefhebbers!, kijk zelf: www.arcticsailandski.com

Ik zat nog 'n beetje met de schrik in de benen te vertellen van de klap met de kei.
Hij stelde me gelijk gerust. Hij zegt: ik kom morgenochtend met m 'n duikuitrusting en controleer 't even.
Want de klap was best zodanig hard dat Willem zelfs overwoog of Elsa niet even op de kant moest.
Dit was natuurlijk 'n geweldige oplossing.Andere ochtend met de koffie was hij er. Hij wilde geen geld.
Hij was zo verliefd op aluminium boten uit Holland. Hij deed 't met liefde.
Met 'n fles wijn wasie helemaal gelukkig. Zelf had hij ook 'n keer zo 'n klapper gemaakt.
Hij begreep onze onrust omdat we nog naar Spitsbergen willen.
Maar alles was goed, niets aan de hand.

20 June 2009 Woensdag - donderdag 17-18 juni.

Via Kjerringoya naar 'n fantastische ankerplek, zo mooi en stil.
En daar gebeurde het....'t was ook 'n ideale visstek
Willem staat er wel mee op de foto maar ik heb 'm gevangen!!.
Hij was 58 cm. lang en best heel zwaar. ik kon 'm nie houwe... Vissen is zo leuk!
Echt spannend en dikke pret!
Alleen daarna niet meer, zo eng, totdat ik 'm gefileerd aangereikt krijg.Lekker in de boter gebakken.
Daar hoeft weinig meer bij.
Het is heel mooi weer geworden inmiddels, de zon gaat niet meer onder.
Ik hang 's avonds om 11 uur nog 'n wasje buiten en dat is 'smorgens om 7 uur droog!
Het is zo mooi allemaal, je zou overal wel even willen blijven en rondkijken.
De route is zelfs moeilijk kiezen door de vele mogelijkheden.

20 June 2009 Vrijdag, 19 juni.

We gaan oversteken naar de Lofoten. Het is vandaag n.l. lekker zeilen in korte broek en hemd
kunnen zo halve wind naar de overkant.
Eerst naar SVOLVÆR,. we moeten nòdig diesel tanken, maar we vinden het hier niet zo knus.
Te groot en er ligt 'n weg! We zien en horen auto's, zijn we niet meer gewend.
We varen nog even door en blijven dan in KABELVÅG. 'n heel leuk, authentiek en pitorresk plaatsje.
We meren af bij de kroeg en zijn gelijk midden in het dorp.
Internet is ook geen probleem, krijgen we uit de kroeg.
Vaak is internet in kleine haventjes makkelijker te krijgen.
In grotere plaatsen is alles meestal afgeschermd en kom je er gewoon niet tussen.

Zaterdag, 20 juni.

Het is echt schitterend hier, zo 'n biezondere omgeving. Indrukwekkend en imposant.
Vandaag gaan we naar 't Trollfjord. Het is eigenlijk niet te beschrijven allemaal.
Ook 't vissen!!! Hebben we 't erg druk mee.
Wat we nu weer gevangen hebben; in het Trollfjord : 70 cm. lang. Was niet te houwe.
Ik mocht 't schepnet vasthouden, de vis was aan boord,
Maar 't schepnet lag in tweeën.
Hij staat gelukkig op de foto, we hebben \'m bekeken maar weer laten zwemmen.
We waren er nog niet klaar voor, dachten we zelf....
De tweede was beter en handzamer, 59 cm. Daar kijken we niet meer van op.
Daar maakt Willem eerst wat moois van en dan mag ik.

Het is inmiddels 18.30, tijd voor 'n wijntje en we liggen lekker, in 'n minuscuul haventje.
Het heet hier HENNES in de HANÖYVIKA.
In de kantine van de club is 'n bruiloft dus dat belooft nog wat!!

Met de hartelijke groeten vanaf de Elsa.




Inndyr 13 June 2009

van Trondheim naar....

zaterdag, 6 juni

Voor mij is het nu ook echt begonnen.
Vanmiddag in 't vliegtuig en via Oslo was ik 'savonds in Trondheim.
30 km met de Flybuss naar 't centrum, laatste stukje met de taxi
en ik stond om 22.20 op de haven. Maar geen Elsa te bekennen.
Zou 't dan toch 'n bankje moeten worden??
Ik had op Schiphol al speciaal 'n fles drank ingeslagen. Je mag maar een fles meenemen n.l.!
Daar kwam de havencontrolmaster langs, had mij allang zien scharrelen.
Hij kwam heuglijk nieuws brengen. Hij had Elsa uit Holland ook al gezien op z'n AIS systeem.
Over 'n kwartiertje zou ik de boot kunnen zien aankomen. En dat klopte precies.!!
Alles is goed gekomen.

Op de boot was 't al helemaal gezellig, Leo was ook nog jarig (61)
Daar moest op gedronken worden! en dan gaat de tijd snel, zeker als 't niet donker wordt.

Zondag: RUST, de jongens moesten echt wel even bijkomen want 't was 'n pittig weekje.
Het weer was mooi zonnig, de korte broek kon aan!!

Maandag: alle bezienswaardigheden van Trondheim bewonderd. Dat kon makkelijk op een dag.
De kathedraal alleen van buiten bewonderd. De entree was 120 Nkr.
We hadden toch liever koffie met gebak..

Dinsdag, 9 juni.
De jongens aan het eind van de ochtend uitgezwaaid en wij hebben de eerste 30 mijl gevaren.
Zonnig weer, weinig wind.
Fijne ankerplek gevonden. Lekker uit de wind, beetje dicht onder de wal.
Ik zag de bodem wel maar er stond nog ruim 4 mtr. water.
We hebben er niet bij stil gestaan dat het tijverschil hier zo groot is, ruim 2 mtr.

Woensdag, 10 juni.
Dus...volgende ochtend, zo vast als 'n huis!!
We konden héél rustig ontbijten, het duurde maar 'n uurtje, en Elsa was weer los!
Eindelijk, 'n echte zeildag. Wel de hele dag in de weer.
Genua erop, dan gaat 't doorwaaien, genua eraf, fok erbij.
Wind gaat eruit. Dan de genua en de fok allebei.
Kortom we hebben ons niet verveeld.
Tussendoor heb ik nog 'n fijne appelcake gebakken in mijn wonderpan.
'T is echt 'n wonder dat ding!, dit wordt vervolgd.
Aan 't eind van de middag lopen we 'n klein haventje binnen met leuke houten huisjes.
Worden we opeens toegezwaaid en in 't Hollands begroet!
Die houten huisjes worden verhuurd aan visgekken met 'n bootje erbij.
Deze mensen willen alleen maar vissen van 'smorgens vroeg tot 'savonds laat.
Ik even naar toe gelopen voor de gezelligheid en 'n praatje
Onmiddelijk kreeg ik 'n pak vis in m'n handen gestopt, gefileerd en wel!
Helemaal leuk, lekker gebakken en 'savonds zijn we ze nog maar even 'n wijntje gaan brengen
en meedrinken natuurlijk.

Zelf hebben we nog niks gevangen. We denken dat we geen tijd hebben...
Om te kunnen vissen moet je langzaam varen of stil liggen. We moeten nog zo'n eind..

Donderdag, 11 juni.
Maar we schieten al wel lekker op hoor.
Vanaag met weinig wind, maar wel op de kop, op de motor naar RORVIK.
Daar kwam net 'n visser binnen met vers gekookte garnalen.
Lekker pellen met 'n glaasje witte wijn ernaast, helemaal heerlijk.
Verder was er weinig te beleven.
We lagen naast 'n groot aluminium (ongeverfd) dus kaal Amerikaans jacht van ± 18 mtr.
Ook 'n (ouder ahum) echtpaar, net als wij dus..
Dan kijk ik eens naar de stootwillen en de landvasten.
Die zijn dus nog 'ns eens zo groot en dik en zwaar. Daar wordt je ook niet echt vrolijk van...
Ze zijn, net als wij, ook onderweg naar Spitsbergen.

Vrijdag, 12 juni.
De dag begon héél fris.
Twee thermolaagjes (incl. lange onderbroek) + fleece.
Dan komt Leo per sms met het weer van Spitsbergen, om alvast in de stemming te komen.
Dag+2, nacht-3, Gevoelstemperatuur -6. O.K., ik zal niet zeuren.
Maar hier verandert 't met 't uur.
En 'n paar uur later zit ik weer in m'n hemd met korte broek.
We varen langs de mooiste bergformaties waaronder TORGATTAN.
Deze berg heeft een heel groot gat van 35 mtr. hoog en 15-20 mtr. doorsnee.
Het gat is wel 60 mtr. diep en dat je erdoorheen kan kijken is wel 'n bijzonder gezicht.(foto)

Brood bakken in m'n wonderpan gaat ook helemaal te gek.
Half uurtje op 'n kleine gaspit en ik heb weer 'n prachtig brood!

Want verder weten we niet wat er in de wereld gebeurd zonder radio, krant en TV.
Missen we iets??, misschien wel.
We hebben 'n hééle mooie ankerplek gevonden, de wind is helemaal weg en tot in de avond is het nog lekker warm in de zon.

Zaterdag, 13 juni.
Lekker gezeild, met regen, dus niks te melden.

Wordt vervolgd, met 'n hartelijke groet van de Elsa.



26 May 2009

de kop is eraf...!!!

We zijn in ieder geval met mooi rustig zonnig weer begonnen.
'n lopend windje, knik in de schoot, 7 kn. op het log, we gaan naar Hoorn.
Wat is Holland toch prachtig!
Waarom moeten we zo nodig zo'n eind weg??, belachelijk toch..
Zondag; nog 'n beetje minder wind, het wordt warmer en warmer,
er kan steeds meer uit!!! Willem z'n buik verbrandt zelfs,en O help mijn decolleté ook!!
Zou dit de laatste keer zijn deze zomer.....
Op Spitsbergen is 't nu nameljk nog -5gr. met sneeuwbuien.
Maar dan komen de vliegjes, want we zijn op 't IJsselmeer!
En.... wat is 't druk.
We blijven toch maar bij ons eerste plan.
's avonds even lekker gewandeld door Enkhuizen.
Alle terrassen bekeken, overal druk, dus terug naar de boot.
Daar zitten we het allerleukst met mooi uitzicht op iedereen die
ook 'n plekje probeert te vinden.

Maandag:
Nog steeds prachtig weer, alleen hebben we 'n scheurtje in het
grootzeil ondekt, zat 'n beetje verstopt bij 'n versterking tegen
't voorlijk. Daar kunnen we zo niet mee weg!
Op dit moment waren we al in Den Oever, geen zeilmaker.
Dan maar gelijk door de sluis naar Den Helder.
Dat is de haven van waaruit we gaan vertrekken.
Daar zijn we maandagmiddag om 16.30 al aangekomen.
Zeilmaker gebeld. Geen probleem, Dinsdagochtend komt hij het ophalen
woensdag weer terug brengen.
We zijn nu wel 'n beetje vroeg in Den Helder maar dat kan geen kwaad.
Van de vreselijke buien en onweer nagenoeg geen last gehad.
Beetje klussen en boodschappen doen is ook heel nuttig.

Dit was m'n eerste test verhaal, met de groeten van
Els.